็นพี่น้องที่ใช้ชีวิตด้วยกันมาครั้งหนึ่ง ต่อให้ตอนนี้เขาจะเปลี่ยนไปไม่เหมือนกับเมื่อก่อน แต่ก็นับว่ามีไมตรีอยู่บ้าง
“เรื่องเมื่อปีนั้นฉันเองก็ถูกบังคับ ฉันไม่อยากเป็นแบบนี้ไปตลอด และไม่อาจทำให้ตระกูลไป๋ของฉันเป็นแบบนี้อีกต่อไป ขอโทษด้วย!” ไป๋อู่มองแผ่นหลังของเย่เทียนเฉินแล้วพูดอย่างจริงจัง
เย่เทียนเฉินชะงักฝีเท้า ยังคงไม่พูดอะไรเช่นเดิม จากนั้นจึงก้าวเดินออกไปจากเทียนซ่างเหรินเจียน จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่พูดอะไรออกมา มีเรื่องราวมากมายได้เปลี่ยนไปแล้ว
ไป๋อู่เห็นเย่เทียนเฉินเดินออกไปจากห้องส่วนตัวก็ลุกขึ้นยืนจากพื้น ทันใดนั้นมุมปากเผยรอยยิ้มโหดเหี้ยมขึ้นแล้วพูดออกมาว่า “เย่เทียนเฉิน ทางที่ดีแกก็กำจัดคนที่อยู่หลังม่านไปซะ แบบนั้นฉันก็จะได้เป็นลูกพี่ใหญ่ของพรรคคุณชาย ถ้าหากคนที่ตายเป็นแก ฉันก็จะช่วยคนเบื้องหลังคนนี้กำจัดตระกูลเย่ของแกให้สิ้นซาก ไม่ว่าจะยังไงก็มีประโยชน์กับฉันไป๋อู่ทั้งนั้น ฮ่าๆๆๆ!”
……………
