นเฉิน กระทั่งทำให้เย่เทียนเฉินตาย ทว่าจุดจบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเลย กลับเป็นหลี่ลี่ที่ขอโทษเย่เทียนเฉิน ทำให้พวกเขาคิดไม่ถึงจริงๆ
“ดูท่าหลี่ลี่ทำเพื่อรักษาชื่อเสียงของเทียนซ่างเหรินเจียน!”
“ลูกค้าคือพระเจ้า ไม่อาจล่วงเกิน เลยต้องอดกลั้นเรื่องของน้องชายของตนเอาไว้!”
“แบบนี้ดูแล้วหลี่ลี่ก็ไม่เลวเลย เดิมทีก็เป็นน้องชายของเขาที่ไปหาเรื่องก่อน ต้องการจะรังแกไอ้หนุ่มคนนี้ หาเรื่องใส่ตัวจริงๆ หลี่ลี่ไม่ได้เข้าข้าง ค่อนข้างที่จะยุติธรรมเลยทีเดียว!”
ทุกคนที่อยู่รอบๆ อดไม่ได้ที่จะวิพากษ์วิจารณ์กันขึ้นมา ต่างพากันคิดว่าที่หลี่ลี่ไม่ได้โมโหและไม่ได้ให้คนอัดเย่เทียนเฉินจนตายแล้วโยนออกไป เป็นเพราะต้องการรักษาชื่อเสียงของเทียนซ่างเหรินเจียน คิดว่าลูกค้าต้องมาเป็นอันดับแรก ไม่เต็มใจที่จะล่วงเกินลูกค้าท่านใดก็ตาม ส่วนเรื่องที่น้องชายของตนถูกอัดจนกลายเป็นแบบนั้นก็ต้องอดทนเอาไว้
เย่เทียนเฉินยิ้มเล็กน้อยไม่ได้พูดอะไร ทำเพียงบิดขี้เกียจครั้งหนึ่ง สูบซิก้าเฮือกหนึ่งแล้วพูดอย่างเรียบเฉยว่า “เมื่อกี้ได้ออกกำลังอัดคน ตอนนี้เหนื่อยแล้ว หาที่เงียบๆ ให้พักสักหน่อยได้ไหม?”
“ได้ครับ เชิญตามผมมา!” หลี่ลี่พูดด้วยรอยยิ้ม
ทุกคนมองแผ่นหลังของหลี่ลี่และเย่เทียนเฉินพี่กำลังเดินไปยังลิฟต์ชั้นหนึ่ง ลิฟท์ตัวนี้เป็นลิฟต์ที่ขึ้นไปยังชั้นสอง หากว่าต้องการขึ้นจากชั้นสองไปยังชั้นสามจะต้องเดินขึ้นบันไดไปเท่านั้น ที่ประตูลิฟท์ตัวนี
