ารอย่างมาก
“ครับ มีผู้อำนวยการหลินที่มีจรรยาบรรณแพทย์สูงส่งแบบนี้อยู่ ผมเชื่อว่าอาการป่วยของแม่ของเพื่อนผมจะต้องดีขึ้นในเร็ววันอย่างแน่นอน ไม่ทราบว่าวินิจฉัยโรคออกมาเป็นอย่างไรบ้างครับ?” เย่เทียนเฉินเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
“ยังต้องรออีกสักครู่นะครับ ศาสตราจารย์อาวุโสหลายท่านนี้กำลังวินิจฉัยอยู่!” เหล่าหลินพูดยิ้มๆ
เย่เทียนเฉินพยักหน้า ไม่ได้กล่าวอะไรอีก เสี้ยวหยาและหลิงอวี่สวิ๋นก็ยืนอยู่ด้านข้าง พวกเธอย่อมไม่อาจพูดอะไรได้ ไม่สามารถรบกวนศาสตราจารย์อาวุโสเหล่านั้นที่กำลังวินิจฉัยโรคให้แม่ของเสี้ยวหยา เย่เทียนเฉินได้ทำให้พวกเธอตกใจและยินดีมากเหลือเกิน คนคนนี้ช่างร้ายกาจมากจริงๆ หากเป็นคนธรรมดาทั่วไปไหนเลยจะมีความสามารถเช่นนี้ได้? สามารถทำให้ผู้อำนวยการโรงพยาบาลแห่งเมืองหลวงต่อสายไปหาศาสตราจารย์อาวุโสแต่ละท่านให้มาวินิจฉัยโรคที่โรงพยาบาล คนที่สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้ จะต้องเป็นคนที่มีอำนาจมีอิทธิพล
ส่วนเย่เทียนเฉินดูเหมือนจะไม่มีอำนาจและอิทธิพลเลย มีเพียงสองหมัดที่ทำตามหลักการโดยไม่สนใจตัวคน ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้ใครหลายคนต้องสั่นสะท้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ไม่มีคุณธรรมเหล่านั้น ต่อหน้าเย่เทียนเฉิน ความหน้าด้านไร้ยางอายทั้งหลาย สิ่งที่จะพบก็มีเพียงกำปั้นเท่านั้น
