่อนโยนดีงามเหมือนกัน มีความเหมือนกันมากจนเกินไป กระตุ้นความทรงจำของเย่เทียนเฉินมากเกินไป ไม่รู้วันนี้เป็นความบังเอิญหรือเป็นพรหมลิขิต ในช่วงยุคสิ้นโลกผู้หญิงที่เย่เทียนเฉินรักอย่างลึกซึ้งนั้นได้ตายไปแล้ว เมื่อได้มาเกิดใหม่ในโลกแห่งนี้ ถึงกับได้พบกับเสี้ยวหยาที่มีความคล้ายคลึงกัน ทั้งหมดทั้งมวลนี้ดูเหมือนกับว่าจะเป็นสวรรค์ลิขิต
ไม่ว่าจะอย่างไรเย่เทียนเฉินก็ได้ตัดสินใจแล้วว่าจะปกป้องเสี้ยวหยา จะไม่อนุญาตให้ใครหน้าไหนก็ตามมาทำร้ายเธอเด็ดขาด!
“ไม่ ไม่มี ไอ้หนู ฉันขอเตือนแกให้รู้จักสถานการณ์ซะบ้าง ถึงตอนนั้นอาจจะเกิดความผิดพลาดอะไรโดยที่ตัวเองไม่รู้ตัวขึ้นมาก็ได้!” แม้ว่าหวางจื้อลี่จะตกใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้กลัว คิดว่าตนเองเป็นถึงรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลแห่งเมืองหลวงที่น่าเกรงขามคนหนึ่ง ตลอดมาก็ล้วนมีคนอื่นคอยช่วยเหลือเขา กระทั่งข้าราชการระดับสูงบางคนในเมืองหลวงก็ยังต้องช่วยเขา นอกจากนี้เขายังมีความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งกับคนในสำนักความปลอดภัยสาธารณะ จุดนี้มีน้อยคนมากที่จะรู้
ดังนั้นเมื่อคิดถึงตรงนี้ ความกลัวที่เดิมทีมีอยู่ในใจของหวางจื้อลี่นิดหน่อยก็เลือนหายไปจนหมดสิ้น คิดว่าเย่เทียนเฉินกล้าลงมืออัดตนเองก็เพราะเขาเป็นคนมุทะลุคนหนึ่ง เป็นเด็กหนุ่มที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำก็เท่านั้น พอเขาใช้ความสัมพันธ์เหล่านี้เก็บกวาดชายหนุ่มตรงหน้า ก็จะไม่มีปัญหาเลยแม้แต่น้อย
ผัวะ!
เย่เทียนเฉินใช้เท้าก
