็นต้องกังวลปัญหาด้านค่าใช้จ่ายทั้งหมด มีเย่เทียนเฉินที่เป็นประธานกรรมการของเครือไห่หวางอยู่ มีมหาเศรษฐีอยู่ด้วยทุกสิ่งทุกอย่างล้วนไม่ใช่ปัญหา ตลอดทางเย่เทียนเฉินและหลิงอวี่สวิ๋นต่างก็อยู่เป็นเพื่อน อย่ามองเพียงแค่ว่าหลิงอวี่สวิ๋นมีท่าทางเปิดเผยเฮฮาแบบนั้นเพียงด้านเดียว เธอเป็นผู้หญิงที่ละเอียดอ่อนมากคนหนึ่ง จิตใจก็งดงามเป็นอย่างมาก ในตอนที่เสี้ยวหยาและเย่เทียนเฉินไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ หลิงอวี่สวิ๋นก็สอบถามสถานะการณ์กับคุณหมออยู่ตลอด
“ไม่ได้เจอกันหลายปีขนาดนี้ เธอก็ชอบช่วยเหลือผู้อื่นแบบนั้นด้วยหรอ!” เย่เทียนเฉินจงใจพูดจาหยอกล้อหลิงอวี่สวิ๋น
หลิงอวี่สวิ๋นกรอกตาใส่เย่เทียนเฉินครั้งหนึ่ง ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์แล้วพูดขึ้นว่า “ฉันช่วยหยาเอ๋อร์เพราะว่าถูกชะตากับเธอ แล้วนายล่ะ? อยากจะจีบเธอใช่ไหม?”
“หา? ถูกเธอเดาออกแล้วหรอ? ไม่จริงน่า ดูท่าเธอจะเป็นกูรูด้านความรักสินะ!” เย่เทียนเฉินจงใจพูดออกมาด้วยท่าทางเกินจริง
เมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ของเย่เทียนเฉินและได้ยินคำพูดของเขา หลิงอวี่สวิ๋นก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง ในใจมีความไม่สบายใจเล็กน้อยวาบผ่าน เธอเองก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ไม่นานก็สงบลง ใช้ดวงตาอันงดงามจ้องมองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วพูดขึ้น “ให้มันน้อยๆ หน่อย หยาเอ๋อร์เป็นผู้หญิงที่บริสุทธิ์จิตใจดีคนหนึ่ง นายอย่าไปหลอกลวงเธอเลย ไม่จริงใจ!”
“ฉันเนี่ยนะไม่จริงใจ? ตั้งแต่เล็กจนโตก็เป็นคนที่จริงใจท
