กโรงพยาบาลแห่งเมืองหลวงด้วยครับ พวกเราที่นี่ไม่รับผู้ป่วยคนนั้น!”
หมออีกสองคนที่เหลือเดินเข้ามาเบื้องหน้าเย่เทียนเฉิน ทำท่าทางราวกับว่าหากเย่เทียนเฉินไม่ยอมจากไปก็จะไล่พวกเขาออกไปอย่างรุนแรง
ผัวะ!
ผัวะ!
ไม่จำเป็นต้องมีความกังวลอะไร กับหมอสวะแบบนี้ คนที่ทำให้จรรยาบรรณแพทย์ต้องเสื่อมเสีย มีอะไรต้องพูดมากอีกหรือ? เย่เทียนเฉินยังคงยึดรูปแบบหนึ่งคนหนึ่งเท้า ถีบหมอที่เหลืออีกสองคนจนกระเด็นออกไป ทำให้ผู้หญิงสวยๆ กลุ่มนั้นที่อยู่ในเหตุการณ์ตกใจ จนถึงขั้นรู้สึกเกรงกลัวและรู้สึกตื่นเต้น เนื่องจากเย่เทียนเฉินดุดันเป็นอย่างมาก ผู้ชายที่ทั้งดุดันและฝีมือไม่ธรรมดาผู้หญิงคนไหนจะไม่ชอบบ้างล่ะ?
เย่เทียนเฉินไม่สนใจคนรอบๆ เดินไปทางหวางจื้อลี่ทีละก้าวๆ มุมปากประดับไปด้วยรอยยิ้มเย็นยะเยือก เขาอยากจะฆ่าคนคนนี้จริงๆ แต่ว่าเย่เทียนเฉินไม่อยากจะฆ่าคนต่อหน้าของเสี้ยวหยา ไม่อยากให้เสี้ยวหยาเห็นฉากนองเลือดแบบนี้เพราะจะเป็นการทำร้ายจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ของเธอ ยิ่งไปกว่านั้นอาการป่วยของแม่ของเสี้ยวหยาค่อนข้างสาหัส โรงพยาบาลแห่งเมืองหลวงนับว่าเป็นโรงพยาบาลอันดับต้นๆ ในประเทศ รักษาตัวที่นี่จะดีที่สุด ดังนั้นจึงไว้ชีวิตหวางจื้อลี่ชั่วคราว รอดูท่าทีของเขา
“แก แกต้องการจะทำอะไร! อย่า อย่าเข้ามา…” หวางจื้อลี่รู้สึกหวาดกลัว เขาพบว่าชายอายุน้อยตรงหน้าเหมือนกับปีศาจตัวหนึ่ง วันนี้ตนเองเจอตอแข็งเข้าแล้ว
“ฉันไม่อยากทำอะไร