็นชาและกระหายเลือด
“เจ้าเป็นใคร กล้ามาอาละวาดบนภูเขาเสือปีศาจ?!”
“ช่างโงเขลา สมควรตาย! เจ้าไม่ต่างจากมดปลวก!”
“เจ้าฆ่าคนของเผ่าเสือปีศาจของข้ามากมาย เจ้าต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”
เงาร่างทั้งสามคำรามก้อง พลังอำนาจสั่นสะท้านฟ้าดิน
พวกมันคือนักบุญปีศาจทั้งสาม!
“ข้าคือซุนฉีหยางแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า วันนี้มาสังหารปีศาจ กำจัดปีศาจนอกดินแดน! หากพวกเจ้าคิดจะแก้แค้น ก็ไปหาข้าที่นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า…”
ซูเฉินหัวเราะเสียงดัง เสียงเต็มไปด้วยความอวดดีและเย่อหยิ่ง
“รนหาที่…ตาย!!!”
นักบุญปีศาจทั้งสามโกรธจนเดือดดาล พลังปีศาจปะทุขึ้นครอบคลุมทั่วฟ้าเหมือนมหาสมุทรโหมกระหน่ำ ล้อมซูเฉินเอาไว้
“ฆ่า!”
ซูเฉินคำราม เลือดในกายพลุ่งพล่าน ร่างห่อหุ้มด้วยแสงสลัวแห่งความโกลาหล ต่อยหมัดออกทันที
ปัง!
สายฟ้าพาดผ่าน ฟ้าดินสั่นไหว
หมัดของซูเฉินทรงพลังประหนึ่งทำลายสรรพสิ่ง ปะทะเข้ากับนักบุญปีศาจตรงหน้าโดยตรง
พลังเทพมหาศาลระเบิดออก ความว่างเปล่าบิดเบี้ยว นักบุญปีศาจร่างสะท้าน ถูกซัดกระเด็นออกไปในพริบตา
เลือดพุ่งออกจากปาก ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด
“อะไรนะ?!”
นักบุญปีศาจอีกสองตนตกตะลึง
พวกมันไม่คาดคิดว่าซูเฉินจะทรงพลังถึงเพี
