และสะบัดเขาไปทางด้านหลัง โยนออกไปอย่างรุนแรง
พริบตาเดียวก็สามารถสกัดกั้นการโจมตีของบอดี้การ์ดสูทดำทั้งสองคนได้ ทั้งยังเป็นการโจมตีกะทันหันอีกด้วย มุมปากของเย่เทียนเฉินปรากฏรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา ดูราวกับว่าต้องการจริงจังขึ้นมาแล้ว บอดี้การ์ดสูทดำเฝ้าประตูทั้งสองคนยังมีฝีมือแข็งแกร่งขนาดนี้จนแม้แต่เขาก็คิดไม่ถึง ดูเหมือนว่าในหมู่ยอดฝีมือที่คุ้มครองอยู่รอบๆ คฤหาสน์หลังนี้ จะมีบุคคลที่สุดยอดที่สุดอยู่ ความสามารถจะต้องลึกล้ำเกินหยั่งอย่างแน่นอน
บอดี้การ์ดสูทดำทั้งสองคนนั้นต่างตกตะลึง พวกเขาดูถูกเย่เทียนเฉินอยู่บ้างจริงๆ คิดไม่ถึงว่าวัยรุ่นที่เดินอยู่ด้านหลังสุด ดูท่าทางไม่เอาอ่าว พูดจาไม่จริงจังคนนี้ จะมีฝีมือแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ สามารถสกัดกั้นการโจมตีของพวกเขาทั้งสองโดยที่ไม่กินแรงเลยแม้แต่น้อย ทำให้พวกเขายากจะเชื่อจริงๆ
“ท่าทางคนที่อยู่ในคฤหาสน์หลังนี้จะเป็นคนใหญ่คนโต ขนาดบอดี้การ์ดเฝ้าประตูยังแข็งแกร่งขนาดนี้…” เย่เทียนเฉินพูดด้วยใบหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มไม่มีพิษมีภัย
“ไอ้หนูนายจะอยู่สงบๆ ให้ฉันหน่อยได้ไหม?” เฮยเมี่ยนเดินมา พูดพลางมองเย่เทียนเฉินด้วยใบหน้าเขียวคล้ำ
“ไม่ได้ ฉันก็คือฉัน เป็นดอกไม้ไฟที่มีสีไม่เหมือนกัน…” เย่เทียนเฉินพูดเรายิ้มอย่างยั่วยุ
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉิน เฮยเมี่ยนรู้สึกทนไม่ไหวอยากที่จะพุ่งเข้าไปอัดเขาแรงๆ สักยก ที่นี่คือสถานที่แบบไหนกัน? เป็นสถานที่ที
