กฝ่ายให้ได้ เพียงแต่ตอนนี้ไม่ค่อยเหมาะสมนัก
“เย่เทียนเฉิน ฉันเฉยเมี่ยนจดจำแกไว้แล้ว จะช้าจะเร็วฉันจะทำให้แกได้รู้ว่ารสชาติของหมัดกระทบหน้าเป็นยังไง!” เฮยเมี่ยนเก็บหมัดดำๆ ของตนเองกลับมา มองไปยังเย่เทียนเฉินแล้วพูดออกมาด้วยรอยยิ้มเย็นชา
“ไอ้ดำ พี่ชายสุดหล่อเย่อย่างฉันก็จดจำแกไว้แล้ว จะช้าจะเร็วจะต้องทำให้แกได้รู้ว่ารสชาติของเท้ากระทบก้นเป็นยังไง!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“แก…”
“เอาล่ะ พวกเรารีบไปเถอะ ท่านผู้นำรอจนร้อนใจไปหมดแล้ว!” ชางหลางรีบพูดขัดคำพูดของพวกเขาทั้งสอง
เย่เทียนเฉินและเฮยเมี่ยนมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเหยียดหยาม เฮยเมี่ยนเดินออกไปจากประตูเป็นคนแรก จากนั้นชางหลางเป็นคนที่สอง เย่เทียนเฉินตามหลังไปติดๆ
“ไอ้หนูอย่าไปหาเรื่องเขาเลย หยุดสักหน่อยไม่ได้หรือไง?” ชางหลางพูดกับเย่เทียนเฉินเสียงเบา
“ไอ้ดำนี่มันเป็นใครกัน ความสามารถแข็งแกร่งมาก!” แม้ว่าเย่เทียนเฉินจะไม่พอใจเฮยเมี่ยน แต่ความสามารถของเฮยเมี่ยนก็ทำให้เขานับถือ แข็งแกร่งมากจริงๆ
“เขามีฉายาว่าเฮยเมี่ยน(หน้าดำ) เป็นยอดฝีมือระดับทัพฟ้า ความสามารถแข็งแกร่งห้าวหาญเป็นอย่างมาก ไอ้หนูอย่างนายนี่มันเจ๋งจริงๆ ถึงกับกล้าโจมตีเฮยเมี่ยน หากว่าข่าวแพร่ออกไป ไม่แน่ว่ายอดฝีมือระดับทัพฟ้าอีกกี่คนจะมาหาเรื่องสู้กับนาย!” ชางหลางพูดอย่างหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้
“ยอดฝีมือระดับทัพฟ้า?” ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้เรื่องของยอดฝีมือระดับทัพฟ้าจ