นถูกหลูเซิ่งต๋าจับตัวมา เขาก็เริ่มคิดแล้วว่าจะฆ่าเย่เทียนเฉินอย่างไรให้เงียบที่สุด และไม่ให้คนอื่นสืบสวนมาถึงตนเองได้ อย่างไรเสียตอนนี้ดูเหมือนว่าที่พึ่งพิงของเย่เทียนเฉินจะเป็นหยางอี้ คนปกติไม่สามารถล่วงเกินได้จริงๆ
สุดท้าย ลั่วเฉิงกวงจึงคิดจะใช้วิธีที่ใช้บ่อยที่สุด เมื่อก่อนก็เคยใช้วิธีเช่นนี้ฆ่าคนไปไม่น้อย และยังไม่มีใครสาวมาถึงตัวเองได้จนถึงทุกวันนี้ ทำให้ได้รับผลประโยชน์ส่วนตัวไปไม่น้อย
เสียงร้องอย่างเปรมปรีของผู้หญิงข้างในหยุดลงแล้ว ลั่วเฉิงกวงใช้เท้าถีบประตูให้เปิดออก เดินเข้าไปอย่างหยิ่งผยอง ในความคิดของเขา เย่เทียนเฉินต้องตายอย่างแน่นอน ไม่มีทางรอดชีวิตไปได้ ดูเหมือนทุกครั้งจะเป็นเช่นนี้ ขอเพียงเสียงร้องอย่างสุขสมของผู้หญิงหยุดลงก็หมายความว่าผู้หญิงคนนี้ทำสำเร็จแล้ว ฆ่าเป้าหมายได้แล้ว ย่อมไม่ต้องทำกิจกรรมเข้าจังหวะอย่างดุดันอีกต่อไป
เมื่อลั่วเฉิงกวงเดินเข้ามา เห็นเพียงผู้หญิงคนนั้นยังอยู่ในท่าควบม้า ควบขี่อยู่บนร่างกายของเย่เทียนเฉินโดยหันหลังให้ลั่วเฉิงกวง เปลือยกายทั้งร่างเผยแผ่นหลังเรียบเนียน ก้นกลมกลึงยังคงแนบสนิทอยู่กับระหว่างขาทั้งสองของเย่เทียนเฉิน
“หึ ก็แค่เด็กคนหนึ่ง กล้ามาล่วงเกินตระกูลลั่วของฉัน คิดว่าฉันจะไม่ให้แกตายด้วยสภาพศพเหลวแหลกเป็นหมื่นชิ้นหรือไง!” ลั่วเฉิงกวงแค่นเสียงเย็นครั้งหนึ่งแล้วพูดขึ้น
ตอนนี้เอง ลั่วเฉิงกวงรู้สึกว่าตนเองเดินเข้าไปแล้ว นักฆ่าหญิงค
