ิตใจลึกๆ ของคนอื่นสั่นสะท้านถึงขีดสุดจริงๆ
ชางหลางออกมาจากกรมแล้วก็มุ่งหน้าไปหาหยางอี้ด้วยความกระวนกระวาย เนื่องจากเย่เทียนเฉินได้ก่อความผิดสนั่นฟ้าอีกแล้ว คนคนนี้ไม่ทำให้คนอื่นวางใจเลยจริงๆ
คราวนี้หยางอี้คิดจะส่งเย่เทียนเฉินไปคุ้มครองตงฟางเมิ่งที่มหาวิทยาลัยหลงเถิง ดังนั้นจึงเตรียมตัวที่จะกดให้เรื่องของตระกูลฉินซาลง!
ไหนเลยจะรู้ว่า เรื่องของตระกูลฉินยังไม่ทันได้จัดการ เจ้าหมอนี่ก็ฆ่าล้างตระกูลลั่วอีกแล้ว ดูแล้วหยางอี้คงไม่สามารถคุ้มครองเย่เทียนเฉินได้ อย่างไรก็ตามเรื่องนี้จำเป็นต้องแจ้งให้คนระดับบิ๊กอย่างหยางอี้ทราบในทันที
ส่วนเย่เทียนเฉินกลับ ไม่คิดว่าตนเองทำความผิดใหญ่หลวงอะไร ในสายตาของเขา ก็แค่ฆ่าสุนัขไปสามตัวเท่านั้น ทั้งยังเป็นสุนัขที่อันตรายต่อประชาชน หากว่าภายหลังจะมีความยุ่งยากอะไรแล้วล่ะก็ คงทำได้เพียงปรับวิธีการไปตามสถานการณ์เท่านั้น
หลูเซิ่งต๋าพาเย่เทียนเฉินไปส่งที่ห้องขังชั่วคราวอันหรูหราด้วยตัวเอง เป็นเหมือนที่เขากล่าวจริงๆ ห้องนี้เป็นห้องชุด ดีพอๆ กับโรงแรมห้าดาว สิ่งอำนวยความสะดวกที่ควรมีล้วนมีอย่างครบครัน
หากให้ผู้ที่ไม่อาจมีบ้านและไม่อาจซื้อบ้านมาอาศัยอยู่ จะต้องอยากอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิต แน่นอนว่ายังต้องอยู่ภายใต้การรับประกันความอิสระ
“น้องเย่ คืนนี้ลำบากคุณแล้ว หากไม่มีอะไรผมไปก่อนนะครับ!” หลูเซิ่งต๋าพูดยิ้มๆ
“ผู้อำนวยการหลูฝันดีครับ!” เย่เทียนเฉินเดินเข้าไปข้าง