ทียเฉินพูดอย่างเรียบเฉย
“อะไรนะ? นายจะฆ่าสามพ่อลูกตระกูลลั่ว?”
ชางหลางไม่กล้าจะเชื่อหูตัวตนเองเลยจริงๆ เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเย่เทียนเฉินจะมาเพื่อฆ่าสามพ่อลูกตระกูลลั่ว หยางอี้ส่งชางหลางติดตามเย่เทียนเฉินมา ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ไปก่อเรื่องอะไรอีก จนกระทั่งเย่เทียนเฉินเดินมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ตระกูลลั่ว ชางหลางจึงรู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง จึงปรากฏตัวออกมาหยุดเอาไว้ จะอย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะถึงกับมีใจคิดจะฆ่า ต้องการกำจัดสามพ่อลูกตระกูลลั่ว เรื่องนี้ช่างทำให้ผู้คนต้องสั่นสะท้านจริงๆ
“นาย นายรู้ไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่ จะทำอะไร?” ชางหลางเลยถามอย่างตกตะลึง
“รู้สิ ก็ไอ้สุนัขถ่อยสามตัวนั้นไง สุนัขแบบนี้จะไปฆ่ามันซะ เมื่อก่อนที่ฉันไม่อยากฆ่าก็เพราะรู้สึกว่าฆ่าไม่ลง ตอนนี้ดูแล้วไม่ฆ่าไม่ได้!”เย่เทียนเฉินยังคงเปิดปากพูดอย่างเย็นชา
“เย่เทียนเฉิน มีสติหน่อย แม้ว่าอำนาจอิทธิพลของลั่วจะยิ่งใหญ่สู้ตระกูลฉินไม่ได้ แต่ก็ไม่อาจฆ่าได้ตามใจชอบ ตำแหน่งฐานะของลั่วซงเฉิงไม่ได้ต่ำต้อยเลย หากว่านายฆ่าเขา…นาย หากเป็นคนธรรมดานายก็จะถูกจับไปแล้ว อีกอย่าง…อีกอย่างนายเพิ่งจะก่อเรื่องใหญ่ที่ตระกูลฉินไป ยังไม่ทันสงบลง นายก็จะก่อเรื่องอีกแล้ว จะไปถึงจุดที่คนอื่นรับไม่ได้เอา นายจะพอใจเหรอ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉิน ชางหลางก็แทบจะทรุด ไม่รู้จริงๆว่าจะพูดอะไรดี เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเย่เทียนเฉินจะถึงก
