ครือไห่หวางยังต้องแสดงบัตรพนักงานอีกหรือ? ก็เหมือนกับคนๆ หนึ่งกลับบ้านตัวเองแล้วยังต้องแสดงบัตรประชาชนอย่างไรอย่างนั้น ใครจะไปรับได้กัน
“ฉันขอเตือนให้พวกนายรีบหลบทางให้ฉันซะ ช่วงนี้อารมณ์ของฉันไม่ดี อย่ามาทำลายอารมณ์ของฉัน!” เย่เทียนเฉินขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน พูดอย่างโมโหจนทนไม่ไหว
“ขอโทษด้วย เพื่อความปลอดภัยของคุณหนูของพวกเรา พวกเราจำเป็นต้องตรวจสอบทุกคนที่เข้ามาอย่างเข้มงวด หากคุณไม่แสดงบัตรพนักงานออกมา พวกเราก็ไม่สามารถปล่อยให้คุณเข้าไปได้!” บอดี้การ์ดสวมสูทดำอีกคนหนึ่งกล่าวอย่างเข้มงวด
“คุ้มครองความปลอดภัยของคุณหนูของพวกนายงั้นหรือ? คุณหนูของพวกนายเป็นใคร? คงจะไม่ใช่นายกรัฐมนตรีหญิงของประเทศYหรอกนะ?”เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง เอ่ยถามอย่างสงสัย
“ไม่ว่าจะยังไง โปรดแสดงบัตรพนักงานของคุณด้วย ไม่งั้นพวกเราไม่สามารถปล่อยให้คุณเข้าไปได้”
“ฉัน ฉันคือเย่เทียนเฉินประธานคณะกรรมการของเครือไห่หวาง ที่นี่เป็นเขตของฉัน พวกนายก็จะไม่ปล่อยฉันเข้าไป?” เย่เทียนเฉินตะโกนเสียงดัง
“ไม่ได้ คุณหนูของพวกเราบอกว่า ต้องแสดงบัตรพนักงาน!”
พลั่ก!
เย่เฉินลงมือแล้ว ใช้เท้าถีบบอดี้การ์ดสวมสูทดำคนหนึ่งจนกระเด็นออกไป แล้วจึงก้าวยาวๆ ไปยังประตูของตึกเครือไห่หวาง
เขาหมดคำที่จะพูดแล้วและไม่จำเป็นต้องพูดกันอีก สู้ให้ตนเองลงมือไปเลยดีกว่า นิสัยของเย่เทียนเฉินไม่ใช่คนที่ทำอะไรหลบๆ ซ่อนๆ บอดี้การ์ดสวมสูทดำหลายคนนี้ถึง