ปลายทางของอุโมงค์คือแท่นบูชาโบราณแห่งหนึ่ง
เหนือแท่นบูชานั้นมีแสงสว่างส่องวาบออกมา เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้น
“ที่แท้เป็นเขา?!”
หัวใจของซูเฉินสะท้าน
เงาร่างเบื้องหน้าสวมชุดยาว ดูเหมือนนักปราชญ์วัยกลางคน ใบหน้าหล่อเหลาสง่างาม แผ่กลิ่นอายที่ไม่ธรรมดา
เขาคือ ซุนฉีหยาง รองเจ้านิกายแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า!
“คารวะท่านทูต!”
ทันทีที่เห็นซูเฉิน สีหน้าของซุนฉีหยางเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม รีบโค้งคำนับ
“เจ้ามีเรื่องอะไร?”
แม้ภายในใจของซูเฉินจะตกตะลึง แต่ภายนอกยังคงสงบนิ่ง
เขาใช้เคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวัน แปลงกายเป็นปีศาจกระต่ายได้สมบูรณ์แบบ แม้แต่ซุนฉีหยางยังไม่อาจมองออก
“ท่านทูต ขณะนี้สถานศักดิ์สิทธิ์ยุทธ์ทั้งเจ็ดแห่งถิ่นทุรกันดารตะวันออก ได้ตกลงร่วมกันว่าจะบุกเข้าสู่ทะเลอเวจีในอีกสามเดือนข้างหน้า เพื่อสังหารปีศาจนอกดินแดน...ไม่สิ สังหารเผ่านักบุญ! ขอท่านทูตเตรียมพร้อมไว้ด้วย!”
ซุนฉีหยางกล่าวด้วยความเคารพ
ท่าทีประจบเช่นนี้แตกต่างจากความหยิ่งยโสในอดีตโดยสิ้นเชิง
“สถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ด? พวกมันช่างไม่รู้จักเจียมตัวนัก! คิดจะล้างบางเผ่านักบุญของเรา? ดี! ในเมื่ออยากตาย ก็ปล่อยให้พวกมันมาหาเอง! นี่จะเป็นโอกาสครั้งใหญ่ที่เผ่
