องคนคนนี้จริงๆ
“แกเก่งมากจริงๆ มิน่าล่ะแก่ถึงกล้าบุกเข้าไปฆ่าคนที่ตระกูลฉิน” คนชุดดำกล่าวเสียงขรึม
“แกผิดแล้ว ไม่ใช่เพราะฉันเก่งถึงไปฆ่าคนที่ตระกูลฉิน แต่เป็นเพราะพวกคนตระกูลฉินสมควรตายต่างหาก” เย่เทียนเฉินเอ่ยยิ้มๆ
“ไม่ว่าคนตระกูลฉินจะสมควรตายหรือไม่ เพื่อศิษย์น้องหญิงคนเล็กของฉัน ฉันจะต้องฆ่าแก!”
“ศิษย์น้องหญิงคนเล็ก? ฉันอยากจะรู้จริงๆ ว่าศิษย์น้องเล็กของแกเป็นใคร? ดูเหมือนช่วงนี้ในหมู่ผู้หญิงที่ฉันพบ ไม่มีใครชื่อศิษย์น้องหญิงคนเล็กเลยนะ?” เย่เทียนเฉินกล่าวพลางยิ้มอย่างสนุกสนาน
คนชุดดำมองเย่เทียนเฉินอย่างดุดัน ในเวลาแบบนี้เจ้าหมอนี่ยังมีใจมาหยอกเย้าตนเองอีก นี่เป็นการดูหมิ่นความสามารถของตนอย่างหนึ่ง ส่วนสมาชิกกองกำลังคมมีดทั้งแปดคนนั้นเข้าใจเป็นอย่างดี เย่เทียนเฉินคนนี้พอเวลาที่จะเอาแต่ใจขึ้นมา กระทั่งหยางอี้ก็กล้าหยอกล้อเล่นหัว ทั้งยังลากชางหลางมาดื่มเหล้าโดยไม่เคารพวินัยของกองทัพ ทำให้ผู้อื่นรู้สึกหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้
“แกไม่จำเป็นต้องรู้ จะยังไงแกก็ต้องตาย…ย้าก!”
ทันใดนั้นคนชุดดำชักมือกลับมา หมัดทั้งสองกำแน่น ใช้พละกำลังที่แฝงไปด้วยพลังภายในอันแข็งแกร่งซัดไปยังหน้าอกของเย่เทียนเฉิน เย่เทียนเฉินตกตะลึง รีบถอยหลังไปสองก้าว มือทั้งสองกำเป็นหมัด พลังพิเศษขอบเขตจอมราชันระเบิดออกมา ปะทะเข้ากับหมัดทั้งสองของคนชุดดำ
ตู้ม!
สนั่นหวั่นไหวถึงชั้นฟ้า ทำลายความสงบของยามคำคืนไปโดยสิ้นเช