นี้ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
“พ่อคะ ลูกได้ยินว่าเมื่อก่อนเฉินเซิงและลั่วซงเฉิงเป็นเพื่อร่วมรบกัน ความสัมพันธ์ของทั้งสองดีมาตลอด เรื่องของตระกูลลั่ว แม้จะถูกหยางอี้กดดัน แต่ครอบครัวลั่วซงเฉิงจะต้องโกรธแค้นอยู่ในใจแน่นอน พวกเขาจะต้องใช้ประโยชน์จากโอกาสในครั้งนี้จัดการเทียนเฉินให้ตายแน่ค่ะ” หลัวเยี่ยนกล่าวอย่างรอนใจ
“เรื่องนี้ตระกูลลั่วจะต้องแอบฉวยโอกาสซ้ำเติมแน่นอน ส่วนพวกเขาจะร่วมมือกับเฉินเซิงหรือไม่นั้นก็ไม่รู้ ยังไงซะก็เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้แล้ว เฉินเซิงที่มีฐานะเป็นผู้บัญชาการว่าการกะทรวงความมั่นคงจะต้องออกหน้าแน่ เวลาแบบนี้พวกเราเดามั่วๆ ไม่ได้ การมีศัตรูเพิ่มขึ้นมาอีกคนจะยิ่งไม่เป็นผลดีกับพวกเรา” เย่หย่วนซานเอ่ย
“ครับ ดูท่าตอนนี้พวกเราทำได้เพียงเดินไปทีละก้าว รอดูก่อนว่าท่านหยางจะพูดยังไง หากเขาสามารถกดเรื่องนี้ไว้ได้ก็จะดีที่สุด” เย่หงกล่าวแล้วพยักหน้า
“พ่อติดต่อคนรู้จักสมัยก่อนแล้ว หวังว่าจะผลักดันเรื่องนี้ไปถึงผู้นำสูงสุดได้ พยายามให้จัดการเรื่องของเทียนเฉินอย่างเบาที่สุด”
เย่หย่วนซานเองก็ไม่อาจมั่นใจได้ หลังจากที่เย่เทียนเฉินหลานชายของตนกลับมาที่เมืองหลวงก็ก่อเรื่องมาติดๆ กัน ทั้งยังเป็นเรื่องที่ครึกโครมมากด้วย นี่ทำให้เย่หย่วนซานเปลี่ยนมุมมอที่มีต่อเย่เทียนเฉิน กระทั่งมอบความหวังในเรื่องความรุ่งเรืองของตระกูลเย่ไว้กับเย่เทียนเฉิน ครั้งนี้เย่เทียนเฉินไปก่อนเรื่องใหญ่ที่ตระกูลฉิน
