นฟังออกว่าในน้ำเสียงของชางหลางจะมากจะน้อยก็ยังมีความห่วงใยกูตูอ๋างอยู่บ้าง ดูจะใส่ใจคนที่เคยเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขามาก ชอบผู้มีความสามารถคนนี้ อยากจะให้กูตู๋อ๋างกำจัดความยโสออกไปและกลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง เพียงแต่น่าเสียดายที่กูตู๋อ๋างโอหังจนถึงขีดสุด ขนาดชางหลางที่เคยเป็นผู้บังคัญบัญชาของเขาก็ยังไม่เห็นอยู่ในสายตา
“ตามใจเถอะ เขาถีบประตูบ้านผมพังยังไงก็ต้องชดใช้ ไม่งั้นผมจะไม่ปล่อยเขาไปแน่!” เย่เทียนเฉินบิดขี้เกียจแล้วเอ่ยออกมา
“ไอ้หนู พวกเราไปหาท่านหยางก่อน ดูว่าต่อจากนี้ไปจะจัดการเรื่องของตระกูฉินยังไง…”
ชางหลางรู้สึกนับถือไอ้หนูนี่ขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ก่อเรื่องใหญ่มายังไม่กลัวสักนิด ยังมีใจคิดจะฟังเรื่องซุบซิบอีก ยิ่งกว่านั้นยังพูดว่าจะให้กูตู๋อ๋างชดใช้ที่ทำประตูบ้านเขาเสียหาย ต้องทราบว่ากูตู๋อ๋างในตอนนี้ไม่เพียงแค่มีฝีมือร้ายกาจ แต่ยังเป็นหัวหน้าระดับสูงอีกด้วย คิดได้เลยว่า จะมีใครกล้าบอกให้ชดใช้ค่าเสียหายให้ตนเองกัน?
“ก็ดี ไปหาลูกพี่หยางก่อน ให้เขาจัดการสักหน่อย ผมต้องการพบผู้นำสูงสุด” เย่เทียนเฉินสูบบุหรี่เฮือกหนึ่งแล้วเอ่ยออกมา
“ไอ้หนู นายจะไม่สนใจเรื่องการใช้คำหน่อยหรือไง? ตอนนี้เรื่องที่พวกเราต้องกังวลที่สุดก็คืออิทธิพลของตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง บางทีอาจมีบุคคลระดับสูงคนอื่นๆ ในประเทศตีไข่ใส่สีให้เรื่องนี้จะไม่เป็นผลดีกับนาย…” นายชางพูดพลางมองไปยังเย่เทียนเฉินอย่างไม่
