ียนเฉินกล่าวอย่างไม่พอใจ
“ฮี่ๆ พี่ชาย ไม่ว่าจะเป็นคนที่ตามจีบพี่สาวหรูเสวี่ยหรือไม่ สรุปแล้วพี่สาวหรูเสวี่ยไม่ต้องแต่งให้ฉินเหิงเจ้าคนชั่วนั่นแล้ว นั่นก็คุ้มค่าที่จะดีใจแล้ว ส่วนคนโชคร้ายคนนั้น คนใจร้อนที่ก่อเรื่องกับตระกูลฉินจะต้องเจอกับความทุกข์ยากอะไร ก็ไม่เกี่ยวกับพวกเราแล้ว พวกเราทำได้แค่อวยพรเขาเงียบๆ ในใจ ให้หนีการแก้แค้นของตระกูลฉินให้ได้!”
เย่เทียนเฉินได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉินก็เอือมระอาขึ้นมา เด็กคนนี้นี่ ยังไม่รู้ว่าตนเองคือคนที่ไปก่อเรื่องใหญ่โตที่ตระกูลฉิน นี่ไม่ใช่ว่าเป็นการสาปแช่งพี่ชายตัวเองหรือ?
“พวกเธอก็ดีใจกันไปเถอะ พี่จะไปนอนสักพัก ตอนกลางคืนถึงเวลากินข้าวก็ค่อยเรียกพี่!” เย่เทียนเฉินเคาะเบาๆ ที่หัวของเย่เชี่ยนเหวินแล้วเดินตรงไปยังชั้นสองของคฤหาสน์
หลัวเยี่ยนและเย่เชี่ยนเหวินสองแม่ลูกต่างมองกันแล้วหัวเราะ ไม่ว่าจะอย่างไร พวกเธอก็ชอบฉีหรูเสวี่ยมาก เพราะช่วงเวลาที่ฉีหรูเสวี่ยอาศัยอยู่ที่บ้านตระกูลเย่นี้ พวกเธอสามคนเข้ากันได้ดีมาก ครั้งนี้ฉีหรูเสวี่ยไม่มีเรื่องอะไร พวกเธอจะไม่ดีใจได้อย่างไรกันล่ะ? เพียงแต่ที่ไม่รู้ก็คือ พี่ชายสุดหล่อที่กล้าไปก่อเรื่องถึงตระกูลฉินที่พวกเธอคิดคนนั้น จะเป็นเย่เทียนเฉินไปได้!
………………………………..
