าวันต่อมา เย่เทียนเฉินถูกเสียงเคาะประตูปลุกให้ตื่น ฉีหรูเสวี่ยไปจากบ้านตระกูลเย่แล้ว ปกติหลัวเยี่ยนผู้เป็นแม่ก็ไม่มาเคาะประตู ดังนั้นต่อให้เย่เทียนเฉินหลับตาก็ยังรู้ว่าคนที่มาเคาะประตูจะต้องเป็นน้องสาวของเขาเย่เชี่ยนเหวินอย่างแน่นอน
“พี่คะ เปิดประตูเร็วพี่ เกิดเรื่องแล้ว เกี่ยวกับพี่ด้วย…พี่คะ!” เย่เชี่ยนเหวินที่อยู่ด้านนอกเคาะประตูอย่างแรงพลางตะโกน
“พี่รู้อยู่แล้วล่ะว่าต้องเป็นเธอ จะมีเรื่องใหญ่อะไรกัน? อย่ามากวนพี่นอนสิ พี่จะลุกจากเตียงตอนสิบเอ็ดโมง” เย่เทียนเฉินนอนอยู่บนเตียง พูดออกมาอย่างเอื่อยเฉื่อย
“นี่ พี่คะ เกิดเรื่องใหญ่จริงๆ นะ เกิดเรื่องใหญ่จริงๆ…ฉินเหิงให้สัมภาษณ์ในหนังสือพิมพ์ซุบซิบที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวงว่าขอเพียงเป็นผู้หญิงที่อยู่ข้างกายพี่ ผู้หญิงที่มีความสัมพันธ์กับพี่ เขาจะทำให้มาอยู่ในกำมือทั้งหมด…”
เย่เทียนเฉินลุกขึ้นจากเตียง ในใจไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก ฉินเหิงนี่ไม่รู้จักเข็ดหลาบเลยจริงๆ ครั้งที่แล้วตนเองอัดเขายังรู้สึกไม่ค่อยสะใจเท่าไร ครั้งนี้ยังมาแส่หาเรื่องอีก คนตระกูลฉินนี่ยโสโอหังจนเคยตัวเสียแล้ว ไม่กำจัดคงไม่ได้ ภายหลังไม่แน่ว่าจะมาสร้างความวุ่นวายให้ตระกูลเย่ของตนทุกสองวันสามวันก็เป็นได้
“พี่รู้แล้ว ตอนเที่ยงพี่จะไปบ้านตระกูลฉินสักหน่อย บอกแม่ด้วยว่าไม่ต้องหุงข้าวเผื่อพี่แล้ว!” เย่เทียนเฉินเปิดปากพูด
เวลาประมาณสิบเอ็ดนาฬิกา เย่เทียนเฉินสวมสูทเรียกริบ ส่องกร
