้นหนึ่ง
“เดินสิ มัวมองอะไรอยู่? กลัวรึไง?” ชางหลางเห็นว่าเย่เทียนเฉินยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับเขยื้อนก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม
“เปล่า ผมแค่กำลังคิดว่า การป้องกันหละหลวมขนาดนี้ ถ้าหากว่ายอดฝีมือที่แข็งแกร่งหลายคนจากฝั่งประเทศMมา ที่นี่คงปกป้องไว้ไม่ได้ การทำงานของพวกคุณทำให้วางใจไม่ได้เลย!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างจริงจัง ท่าทางราวกับกำลังตำหนิพวกชางหลาง
“ไอ้หนู…นายรอฉันก่อน รอออกมาก่อน ฉันจะซัดนายให้ตาเขียวเลย!”
ชางหลางโกรธจนทนไม่ไหว ไร้ซึ่งคำพูดกับเย่เทียนเฉินโดยสิ้นเชิง เดินนำหน้าเข้าไปในตึกโดยไม่สนใจเขาอีกต่อไป
………………………………………………
