ขึ้นสู่ท้องฟ้า ออกจากสระหลอมปีศาจ มุ่งหน้าสู่มหาสมุทรเบื้องหน้า
หัวใจจ้าวปีศาจถูกมังกรดำกลืนกินไปแล้ว คลื่นเรียกอันประหลาดจึงหายไป แม้ยังมีปีศาจนอกดินแดนข้ามทะเลมาอยู่บ้าง แต่จำนวนกลับลดลงมาก
ซูเฉินเคลื่อนจิต ใช้เคล็ดวิชาขโมยฟ้าสลับตะวันทันที แปลงร่างเป็นปีศาจนอกดินแดนสูงกว่าสิบจ้าง เกล็ดดำปกคลุมทั่วร่าง พลังปีศาจแผ่พุ่งอย่างเข้มข้น
แน่นอนว่า ปีศาจนอกดินแดนเหล่านี้ มังกรดำเรียกพวกมันว่า “ปีศาจ”
ซูเฉินจำกัดระดับพลังไว้แค่ขั้นต้นของขอบเขตราชาปีศาจ ไม่โดดเด่นหรืออ่อนแอเกินไป ปีศาจรอบข้างสัมผัสพลังของเขาแล้วต่างมองว่าเป็นพวกเดียวกัน ไม่มีใครสงสัย และปล่อยให้เขาเดินทางลึกเข้าไปในมหาสมุทร
“ทะเลแห่งนี้ถูกพลังปีศาจกัดกร่อนอย่างหนัก เรียกว่า ‘ทะเลปีศาจ’ ก็ไม่ผิดนัก เกรงว่านักบุญยุทธ์เองยังไม่กล้าเหยียบย่างเข้ามาง่าย ๆ!”
ซูเฉินคิดในใจ
เขาในตอนนี้แปลงร่างเป็นปีศาจนอกดินแดนแล้ว ทะเลปีศาจที่เต็มไปด้วยอันตรายเดิมกลับกลายเป็นสถานที่ปลอดภัยสำหรับเขา
ซูเฉินเดินทางมาจนถึงปลายสุดของทะเลปีศาจ
แครก!
ปัง!
เบื้องหน้าให้ความรู้สึกคล้ายเป็นปลายสุดของโลก
สายฟ้าสีดำประสานไขว้กัน ความว่างบิดเบี้ยว รอยแยกมิติจำนวนมากแขวนอยู่เหนือฟากฟ
