อารถลำเลียงพลหุ้มเกราะออกปฏิบัติการ…” บีชกล่าวด่าอย่างดุดัน
เมื่อสักครู่บีชเพิ่งจะได้ข่าวว่า เย่เทียนเฉินขับรถเวย์รอนหลบหลีกการขนาบโจมตีของรถจี๊ปทหารหกคันและหนีไปได้ ทั้งยังทำลายรถทั้งหกคันจนเสียหายจนเกิดเป็นระเบิดขนาดใหญ่ขึ้นกลางเมืองวอชิงตัน โชคดีที่ไม่มีพลเรือนได้รับบาดเจ็บ
“ครับ!” ทหารที่ยืนอยู่หลังบีชรีบขานรับ
บีชขมวดคิ้วอย่างโหดเหี้ยม คิดไม่ถึงเลยจริงๆ แค่ชาวตะวันออกคนเดียว ไม่นึกว่าจะร้ายกาจขนาดนี้ ทำลายกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิต ฆ่าคนของหน่วยสืบราชการลับพลังพิเศษเก้าคน ตอนนี้ยังกล้าขับรถเล่นในตัวเมืองวอชิงตันอีก ไม่เห็นรัฐบาลประเทศMอยู่ในสายตาเลย ทั้งยังไม่เห็นประธานาธิบดีโฮบาม่าอยู่ในสายตาด้วย หากปล่อยให้คนคนนี้หนีไปได้ ไม่ใช่แค่ตำแหน่งนายพล แต่กระทั่งศีรษะของตัวเองก็คงรักษาไว้ไม่ได้
คิดถึงตรงนี้ บีชรู้สึกว่าตนควรจะเตรียมการให้รอบคอบ ถึงอย่างไรจนกระทั่งตอนนี้ ปีศาจตะวันออกที่น่าชิงชังก็ได้ทำสิ่งที่เขาไม่คาดคิดไปหลายเรื่อง ไม่รู้ว่าคนคนนี้มีเป้าหมายอะไรกันแน่ เหตุใดจึงยังไม่ไปจากวอชิงตัน หรือว่าเขายังมีเรื่องสำคัญอะไรที่ยังทำไม่สำเร็จ?
“รีบเตรียมรถเดี๋ยวนี้ ผมจะไปดูท่านประธานาธิบดี!” บีชยกหูโทรศัพท์บนโต๊ะเบื้องหน้าขึ้นกล่าว เมื่อกล่าวจบก็วางสายไป
เย่เทียนเฉินขับรถเวย์รอน มือซ้ายคีบบุหรี่ มือขวาบังคับพวงมาลัย ยกบุหรี่ขึ้นสูบเป็นครั้งเป็นคราวและฮัมเพลงเล็กๆ เมื่อสักครู่ได้กินมั
