กาศที่มีพรสวรรค์เช่นนั้นคนหนึ่ง ก็รับไม่ไหวแล้ว ตอนนี้ถึงกับถูกทำลายไปสามลำ ตำแหย่งนายพลเขตสิบห้าของเขา เกรงว่าจะรักษาไว้ไม่ได้แล้ว
“อะไรนะ? แม่งเอ๊ย ใครทำ? ใครแม่งเป็นคนทำ” บีชโกรธจนด่าคำหยาบคายออกมา
“เป็น เป็นปีศาจตะวันออก…” ทหารที่เพิ่งจะเข้ามานายนั้นตกใจจนรีบเปิดปากกล่าง
“เป็นไอ้ปีศาจตะวันออกนี่อีกแล้ว เป็นมันอีกแล้ว ฉันจะต้องฆ่ามันให้ได้” บีชที่โกรธจนสั่นไปทั้งตัวตะโกนลั่น
“ท่านนายพลครับ ตามรายงานล่าสุด ดูเหมือนว่าปีศาจตะวันออกกำลังตามไปโจมตีเครื่องบินลำที่สี่ ไม่ได้ไปจากวอชิงตัน”
ข่าวที่เย่เทียนเฉินยังไม่ได้ออกจากวอชิงตัน ทำให้บีชพลันรู้สึกราวกับเลือดไหลกลับเข้าไปในกาย สองตาเปล่งประกาย กล่าวว่า “จริงเหรอ? ไอ้โง่นั่นยังไม่ไปจากวอชิงตัน?”
“ครับผม ปีศาจตะวันออกกำลังไล่โจมตีเครื่องบินลำที่สี่ของพวกเรา เพื่อที่จะทำลาย…”
“ดี สั่งลงไป ให้กองกำลังทหารเขตสิบห้าหนึ่งกองพันเคลื่อนไหวอีกครั้ง ปิดรัฐวอชิงตันทั้งรัฐ พร้อมส่งเครื่องบินทหารทั้งหมดที่มีออกไป เป้าหมายมีอย่างเดียวคือฆ่าปีศาจตะวันออก ให้มันมาได้กลับไม่ได้!” บีชกล่าวอย่างโหดเหี้ยม
“นี่…ท่านนายพลคครับ ถ้าหากเกิดสถานการณ์ไม่คาดคิดอะไรขึ้น เกรงว่าพวกเรา…”
“คุณหรือผมที่เป็นนายกัน? ทำตามที่ผมสั่ง!” บีชตะโกนเสียงดัง“ครับผม!”บีชถูกเย่เทียนเฉินทำให้โกรธจนบ้าไปแล้วโดยสิ้นเชิง ในสายตาของเขา ชาวตะวันออกแค่คนเดียว ก็แค่ชาวตะวันออกคนเดียวเท่า
