ตนยิงเปลี่ยนทิศทางเป็นยิงพุ่งมาทางเครื่องบินของพวกเขา ก็ตกใจจนหน้าซีด หลบไม่ทันแล้ว เสียงกรีดร้องดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงดังสะเทือนเลื่อนลั่น เครื่องบินระเบิดแล้ว ระเบิดกลางอากาศจนแตกเป็นเสี่ยงๆ ระเบิดเป็นดอกไม้ไฟอันสวยงาม
ตอนนี้เอง เครื่องบินที่เหลืออีกสามลำก็ถูกฉากน้ำทำเอาตกตะลึงจนนิ่งอึ้งไป พวกเขาเป็นทหารอากาศที่ปกป้องวอชิงตัน สามารถพูดได้อย่างไม่เกินจริงเลยว่า ต่อให้มีจรวดนำวิถีโจมตีมา ขอเพียงระยะห่างไม่ใกล้จนเกินไปพวกเขาก็สามารถขับเครื่องบินหักหลบได้ นี่คือความสามารถของทหารอากาศแห่งประเทศM แต่ตอนนี้ หนึ่งในทหารอากาศอันเยี่ยมยอดของพวกเขา กลับไม่สามารถหลบจรวดนำวิถีจากระยะไกลได้ ทั้งคนทั้งเครื่องบินถูกระเบิดเป็นจุล จะไม่ให้สั่นสะท้านได้อย่างไร?
แต่พวกเขาไม่มีโอกาสได้หวาดหวั่นอีกต่อไป บนมือซ้ายของเย่เทียนเฉินปรากฏธนูขึ้นหนึ่งอัน มือขวาปรากฏลูกศรหนึ่งดอก นี่เป็นสิ่งที่สร้างสรรค์ขึ้นมาจากพลังพิเศษของเขา หากต้องการรับมือกับเครื่องบินอีกสามลำก็จำเป็นต้องมีอาวุธที่สามารถฆ่าจากระยะไกลได้
หนึ่งธนูหนึ่งลูกธนู ขนานนามว่า “ธนูสายฟ้า” เย่เทียนเฉินในชาติก่อน ในค่ำคืนที่ลมและฝนกระหน่ำ มีเสียงฟ้าร้องโครมคราม เย่เทียนเฉินนั่งขัดสมาธิอยู่บนยอดเขารกร้างแห่งหนึ่ง คืนนั้นเขาเตรียมจะทลวงไปสู่ขอบเขตระดับจักรพรรดิ ตอนที่ทะลวงอยู่นั้นได้ถูดสายฟ้าผ่าลงมาจู่โจมจนเกือบตาย จากพลังของสายฟ้านี้ ทำให้เย่เทียนเฉิ
