ามๆ กัน จะมีใครบ้างที่ไม่กลัวตาย
“แม่งเอ๊ย เจ๋งไปเลย ฉันเอาลูกปืนหัวจรวดมาได้แค่สองลูกนี่แหละ!” เย่เทียนเฉินโยนปืนRPGลงพื้น ถอนหายใจออกมายาวๆ พลางกล่าว
“นายมักจะตามมาช่วยตลอดเลย ขอบคุณนะ!” หลิวอวี่เดินไปเบื้องหน้าของเย่เทียนเฉินพลางกล่าวอย่างจริงจัง
เย่เทียนเฉินมองเจียงเหมิงครู่หนึ่ง แล้วมองไปยังหย่งชุนไท่และเฟยอวิ๋น ทราบดีว่าพวกเขาผ่านการต่อสู้อันโหดร้ายมา จะมากจะน้อยก็ได้รับบาดเจ็บ นอกจากนี้อีกไม่นานจะต้องมีทหารบุกมาอีกกลุ่มใหญ่ๆ ถึงตอนนั้นอยากจะไปก็ไปไม่ได้แล้ว
“รีบไปเถอะ ขึ้นเครื่องแล้วค่อยว่ากัน!” เย่เทียนเฉินเปิดปากกล่าว
“เย่เทียนเฉิน…” หลิ่วหรูเหมยมองเย่เทียนเฉินยิ้มๆ อยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่กลับถูกเย่เทียนเฉินกล่าวขัด
“ไปเถอะ คำพูดไร้สาระของผู้หญิงไม่ต้องพูดให้มากนัก ส่วนมากก็เหมือนกับน้ำนั่นแหละ ไหลไปทั่ว…”
“ไปตายซะ!”
……………………………………………………
