้องตายอย่างไม่ต้องสงสัยเลย
“ชายชาวตะวันออกคนนี้ ดูเหมือนง่าย แต่จริงๆ กลับลึกล้ำเกินหยั่ง หากพวกเราพุ่งเข้าไป ก็เอาชีวิตไปทิ้งเสียเปล่าๆ สู้หลังจากนี้ พวกเราหาโอกาสแก้แค้นให้น้องสามจะดีกว่า!” โกสต์กล่าวเสียงเรียบ
ไม่รู้จะกล่าวว่าโกสต์พูดจามีเหตุผลดี หรือจะกล่าว่าเลือดเย็นไรเความรู้สึกดี น้องชายแท้ๆ ของตนเองถูกฆ่า หัวขาดออกจากตัว ยังสามารถนิ่งเฉยเช่นนี้ได้ ดูท่าแล้วคนของประเทศM บางทีก็ไร้มนุษยธรรมเช่นนั้น
เย่เทียนเฉินนอนหลับอยู่บนหลังคารถ ฟังบทสนทนาของโกสต์และชาโดว์ด้วยรอยยิ้ม เจ้าสองคนนี้เห็นชัดๆ ว่าหนีเพราะรักตัวกลัวตาย ยังมาทำเป็นพูดจาเคร่งครัดอีก แสร้งทำเป็นเสียอกเสียใจกับการตายของน้องสาม ช่างปลอมเปลือกเสียจริง
ในขณะเดียวกันเมื่อได้เห็นฝีมือของโกสต์และชาโดว์ ก็ยิ่งทำให้เย่เทียนเฉินตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะต้องถอนรากถอนโคนกลุ่มทหารรับจ้างมารโลหิต ความสามารถของโกสต์และชาโดว์ ทหารหน่วยรบพิเศษและสายลับธรรมดาๆ ไม่อาจรับมือได้ หากไม่ฆ่าสองคนนี้ ภายภาคหน้าจะต้องคุกคามไปถึงพี่น้องชาวจีนแน่นอน
โกสต์ขับรถอย่างบ้าคลั่งราวๆ หนึ่งชั่วโมง รถก็หยุดลงที่ถนนอาชญากรรมในวอชิงตัน ที่เรียกว่าถนนอาชญากรรมก็เพราะที่นี่ทั้งปล้นฆ่าข่มขืน อาชญากรรมทุกอย่างล้วนเกิดทั้งหมด แต่ตำรวจของรัฐบาลประเทศMไม่กล้าสอดมือเข้ามาจัดการ เพราะที่นี่มีกลุ่มทหารรับจ้างที่แข็งแกร่งอยู่ และยังมีแก๊งมาเฟียอันดับหนึ่งแห่งวอชิงต
