่าวได้ว่าเพื่อไม่ให้มีข้อผิดพลาด จึงได้ออกคำสั่งไปยังหน่วยสืบราชการลับพลังพิเศษ
ตอนนี้หมัดทั้งสองของเย่เทียนเฉินกำแน่น กระตุ้นพลังการสู้รบในขอบเขตพลังพิเศษระดับจอมราชันออกมาจนถึงขีดสุด ก้าวเดินไปช้าๆ ทีละก้าวทีละก้าว ไปยังกลุ่มคนที่ล้อมโจมจีหย่งชุนไท่ ในขณะเดียวกันก็กล่าวเสียงดังด้วยความสนุกว่า “คนประเทศMอย่างพวกแกไม่ได้รับการสั่งสอนกันหรือ? ถึงกับลงไม้ลงมือรังแกคนแก่ ฉันจะลงทัณฑ์พวกแกแทนสวรรค์เอง”
เมื่อได้ยินคำพูดที่ดูไม่น่าเชื่อถือของเย่เทียนเฉิน หลิ่วหรูเหมยก็มีเส้นขีดสีดำขึ้นเต็มหัว ความจริงเธอค่อนข้างนับถือนิสัยของคนคนนี้ ที่ดูราวกับว่าไม่ว่าจะอยู่ในช่วงเวลาวิกฤตขนาดไหน เขาก็สามารถทำเป็นเล่นได้ทั้งนั้น
เจ็ดปีศาจและแซนเบเกอร์ที่ล้อมโจมตีหย่งชุนไท่ มีหลายคนที่หยุดการโจมตีแล้วมองไปยังเย่เทียนเฉิน เมื่อแซนเบเกอร์เห็นเย่เทียนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะหน้าชา กล่าวออกมาด้วยเสียงขาดๆ หายๆ ว่า “ทะ ทำไมเป็นแก…”
“ทำไม่จะไม่ใช่ฉันล่ะ ตอนที่อยู่ที่ป่าหมอกดำแกวิ่งหนีไป คืนนี้ฉันจะขออะไรขากแกแค่อย่างเดียวก็พอ” เย่เทียนเฉินกล่าวกับแซนเบเกอร์ด้วยรอยยิ้ม
“ขออะไร?” หน้าผากของแซนเบเกอร์ปรากฏเหงื่อเย็นๆ ออกมาพลางกล่าวถามออกไปอย่างโง่งม
“ชีวิตแกไง!” ใบหน้าของเย่เทียนเฉินประดับไปด้วยรอยยิ้มอยู่ตลอด แต่ยามเขากล่าวประโยคนี้ออกมา แซนเบเกอร์ก็หน้าซีดราวกับศพ
“มาให้ส่งวิญญาณอีกคนแล้ว พอดีเลย”
มีคนในสิบปีศาจอยู่
