่าแก่การนับถือ
คำพูดของหลิ่วหรูเหมยมีเหตุผลมาก และพูดถึงจุดที่เย่เทียนเฉินสงสัย เรื่องเมื่อปีนั้น มีความเป็นไปได้สูงว่าจะถูกผู้อื่นวางแผน ตกลงแล้วเป็นใครกันแน่ที่ต้องการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ทำให้ชื่อเสียงของเย่เทียนเฉินและหลิ่วหรูเหมยต้องเหม็นเน่า? หรือตกลงแล้วใครกันแน่ที่ต้องการต่อต้านตระกูลหลิ่วและตระกูลเย่ในเวลาเดียวกัน?
สุดท้าย เย่เทียนเฉินก็ตัดสินใจไปที่ประเทศ M สักครั้ง ที่นั่นมีของที่เขาต้องการอยู่ ต้องการยกระดับขอบเขตพลังพิเศษ และประสบการณ์ต่อสู้อันโหดร้ายมากยิ่งขึ้น
หลังจากตักเตือนเฟยอวิ๋นไปยกหนึ่ง เย่เทียนเฉินก็ทิ้งตัวลงบนที่นั่งของตนเองเริ่มนอนหลับต่ออีก ทำให้เจียงเหมิงและเฟยอวิ๋นโกรธจนแทบอดไม่ได้ที่จะลงมือ ตนเองทั้งสองคนเป็นสมาชิกหัวกะทิของกองทัพเหยี่ยวอันสง่าผ่าเผย กลับถูกเย่เทียนเฉินมองว่าไร้ค่า ทำให้รุ้สึกโกรธแค้นอยู่ในใจ
“คุณหนู พวกเราไปดื่มกาแฟตรงโน้นกันเถอะ!” หย่งชุนไท่เห็นว่าหลิ่วหรูเหมยเองก็โกรธจนหน้าเดี๋ยวแดงเดี๋ยวขาวจึงพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม
“เจ้าอันธพาลนี่ ฉันอยากจะแทงเขาให้ตายจริงๆ เลย!” หลิ่วหรูเหมยโกรธจนกระทืบเท้าที่สวมรองเท้าส้นสูงสีแดงแรงๆ ครั้งหนึ่งพลางจ้องไปยังเย่เทียนเฉินที่กำลังนอนหลับอย่างสบายอยู่ฝั่งหนึ่ง แทบอดไม่ได้ที่จะพุ่งไปตบเจ้าหมอนี่แรงๆ สักยก
หย่งชุนไท่ยกยิ้มพลางส่ายหัว จากนั้นจึงเดินไปยังโต๊ะอาหารข้างๆ แล้วดื่มกาแฟต่อไป หลิ่วหรูเหมยเองก็ยู
