วังว่าจะมองเรื่องของประเทศชาติเป็นสำคัญ วางบุญคุณความแค้นส่วนตัวลงก่อน รอให้สำเร็จภารกิจค่อยแก้ไขกัน ได้ไหม?” หย่งชุนไท่กล่าวกับเย่เทียนเฉินด้วยรอยยิ้ม
เย่เทียนเฉินมองหย่งชุนไท่ครู่หนึ่ง เขาเป็นคนที่ค่อนข้างให้ความเคารพผู้อาวุโส เพียงแต่ผู้หญิงตรงหน้าคนนี้ ทำให้เขาคบค้าสมาคมด้วยไม่ลงจริงๆ ความอัปยศที่สุดในชีวิตมาจากเธอ ตอนนี้ถึงกับจะให้ตนเองไปคุ้มครองเธอ มิน่าล่ะเมื่อวานไม่ว่าจะอย่างไรชางหลางก็ไม่ยอมบอกว่าคนที่ต้องคุ้มครองเป็นใคร ที่แท้ก็คือหลิ่วหรูเหมย นี่จะให้เย่เทียนเฉินไปต่อได้อย่างไร
“ขอโทษด้วยครับ ผมไม่สนใจเรื่องสำคัญของประเทศชาติ” เย่เทียนเฉินกล่าวพลางยักไหล่
ตอนนี้เอง หลิ่วหรูเหมยเดินมาเบื้องหน้าเย่เทียนเฉิน คลายคิ้วอันงดงามของตนเองพลางขยับริมฝีปากอันเซ็กซี่ช้าๆ ร่างกายสูงร้อยเจ็ดสิบหกเซ็นติเมตรที่มีส่วนเว้าโค้ง เมื่อสวมใส่รองเท้าส้นสูงสีแดงดูเซ็กซี่คู่หนึ่ง โชว์ข้อเท้างามขาวนวล ก็สูงพอๆ กับเย่เทียนเฉินพอดี
“นายคิดว่าฉันอยากมางั้นหรือ? นายคิดว่าฉันไม่อยากอยู่บ้านว่างๆ เสพสุขกับชีวิตงั้นหรือ? ครั้งนี้เกี่ยวพันถึงความปลอดภัยของจีนทั้งประเทศ เกี่ยวพันถึงการยะระดับศักยภาพทางการทหารของจียทั้งหมด เกือบร้อยปีมานี้ ประเทศจีนของเราพัฒนาขึ้นท่ามกลางการกดขี่รังแก ได้รับความทุกข์ยากลำบากมาเท่าไร ชนรุ่นก่อนสละชีพไปมากน้อยเท่าไร นายรู้บ้างรึเปล่า?” หลิ่วหรูเหมยจ้องเย่เทียนเฉินเขม็ง ดูเหม
