้นหนูไปก่อนนะคะ พี่สาวหรูเสวี่ย ฝันดีค่ะ!” เย่เฉี่ยนเหวินกล่าวพลางหัวเราะ
ได้ยินเสียงฝีเท้าของเย่เฉี่ยนเหวินผู้เป็นน้อง เย่เทียนเฉินก็รีบเดินกลับในที่ห้องนอนของตนเองพลางปิดประตูอย่างไร้ซุ่มไร้เสียง มีสีหน้าสงสัยอย่างหนักขึ้นมา หากไม่ใช่ว่าฉีหรูเสวี่ยยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด เย่เทียนเฉินก็คิดไม่ออกเลยจริงๆ ถึงอย่างไรตั้งแต่ได้กลับมาเกิดใหม่ ใจของเขาก็คิดเพียงแต่จะเสพสุขกับชีวิต หลายเรื่องที่ไม่ได้คิดให้มากๆ
อย่างไรก็ตาม ในชีวิตของเย่เทียนเฉินมีจุดด่างพร้อยอันร้ายแรงอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือการแอบดูหลิ่วหรูเหมยสาวงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงอาบน้ำ แม้ว่าจะเป็นความสุขทางตา ทำให้ชายนับไม่ถ้วนอิจฉาริษยา แต่ว่านี่ก็ทำให้เย่เทียนเฉินต้องไปคุกเข่าที่หน้าประตูบ้านตระกูลหลิ่วหนึ่งวันหนึ่งคืน และกลายเป็นเรื่องขำขันของคนทั้งเมืองหลวง นำมาซึ่งความอัปยศอดสูอย่างใหญ่หลวงแก่พ่อแม่และตระกูลเย่ นี่ทำให้เขารับไม่ได้ยิ่งกว่าการฆ่าเขาให้ตายเสียอีก และนี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมเย่เทียนเฉินคนก่อนจึงยืนกรานจะพักการเรียนที่มหาวิทยาลัยหลงเถิงและไปเป็นทหาร
“ให้ตายสิ สหาย ความแค้นนี้ฉันจะสะสางให้นายเองในเมื่อถูกผู้คนใส่ร้ายจนเกิดความอัปยศอดสูขนาดนี้ จะไม่ตอบโต้คืนไปได้อย่างไร” เย่เทียนเฉินพึมพำกับตนเอง เอนตัวนอนลงบนเตียงแล้วทำสมาธิ
ชาติก่อนเย่เทียนเฉินไม่ใช่คนที่ชอบหาเรื่องใส่ตัว แม้ว่านิสัยของเขาจะเหมือนกับเทพแห่งความ
