ต้องการฆ่าเย่เทียนเฉิน ก็ทำแค่โทรไปสักหน่อยก็เท่านั้น
หยางอี้มองฉินอี้เดินออกไปจากออฟฟิศของตนเองพลางขมวดคิ้ว ครุ่นคิดเล็กน้อย จากนั้นจึงต่อสายไปหาชางหลาง ไม่ใช่ว่าหยางอี้จะกลัวอะไรฉินอี้ ตำแหน่งของทั้งคู่ล้วนไปถึงระดับที่แน่นอนแล้ว ไม่มีใครกลัวใคร เพียงแต่หลายๆ เรื่องจำเป็นต้องมีทางหนีทีไล่
ชางหลาง ณ เวลานี้เพิ่งจะจ่ายเงินออกมาจากร้านอาหารทะเล โกรธจนหน้าเขียว เย่เทียนเฉินเจ้าหมอนี่คนเดียวกินไปหลายพันหยวน ก่อนจากมายังสั่งกุ้งมังกรตัวใหญ่ห่อกลับบ้านไปอีก ช่างทำให้ผู้อื่นเกิดอารมณ์อยากอัดไอ้หมอนี่แรงๆ สักยกเสียจริง
เถี่ยฉุยกำลังขับรถอยู่ ส่วนชาหลางนั่งอยู่ตรงที่นั่งด้านหลัง ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกกระสับกระส่ายเสียแล้ว เขาเลือกเย่เทียนเฉินให้ทำภารกิจในครั้งนี้ เพราะคนคนนี้ไม่ได้เป็นทหารแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีข้อผูกมัดของทหาร การกระทำพูดจาล้วนแต่ตามใจ และเพราะเขาเหมาะสมกับเงื่อนไขนี้พอดี ต่อให้ไปก่อเรื่องที่ประเทศm รัฐบาลของประเทศmก็มิอาจประณามรัฐบาลจีนได้ มิฉะนั้นเขาก็คงไม่ตอบรับเงื่อนไขสามข้อของเย่เทียน และยังช่วยเขาขวางการแก้แค้นของตระกูลลั่วและตระกูลฉินในช่วงนี้อีกด้วย เพียงแต่ไม่รู้ว่าทำเช่นนี้จะคุ้มค่าหรือไม่
“นายพลชาง เย่เทียนเฉินคนนี้เอ้อระเหยจริงๆ ผมกังวลว่าเขาจะเชื่อถือไม่ได้ ถ้าหากทำภารกิจไม่สำเร็จจะทำยังไงดีครับ?” เถี่ยฉุยกล่าวถามอย่างกังวล
“ไม่หรอก ฉันเชื่อสายตาของตัวเอง หลายปีมา
