ามกังวลใจของเขา เพียงแต่เมื่อคิดว่าคนคนนี้เพิ่งจะปลดประจำการจากกองทัพกลับไป ก็ไปหาเรื่องยุ่งยากขนานใหญ่มาเสียแล้ว ชางหลางอยากจะอัดชายคนนี้สักหลายๆ ครั้ง ตอนนี้ก็ต้องให้เขาไปตามเช็ดก้นให้เย่เทียนเฉินแล้ว
เพียงแต่ชางหลางจนถึงตอนนี้ก็ไม่มีหนทางอื่นอีก เขารับรองกับกับหัวหน้าของเขาหยางอี้ซึ่งเป็นรองประธานคณะกรรมาธิการทหารไปแล้วว่าเย่เทียนเฉินสามารถทำภารกิจนี้ให้สำเร็จได้ ชายคนนี้เป็นคนที่มีคุณสมบัติเหมาะสมในการปฏิบัติภารกิจนี้มากที่สุดในหมู่คนที่เขารู้จัก ชางหลางจึงทำได้เพียงเดิมพันข้างเย่เทียนเฉิน
“งั้นผมมีข้อเรียกร้องสามข้อ” เย่เทียนเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ข้อเรียกร้องสามข้อ? นายนี่ได้คืบจะเอาศอกใช่ไหม? นายเป็นใครกัน? เป็นพ่อค้าใชไหม? นี่เป็นภารกิจ เป็นคำสั่ง เข้าใจรึเปล่า?” เถี่ยฉุยโกรธจนหันมาคำรามลั่น
“จะตกลงหรือไม่ก็แล้วแต่พวกคุณ ผมจะไปหรือไม่ไปก็ได้ทั้งนั้น ถึงผมจะอยากไปลองฝีมือของยอดฝีมือที่ต่างประเทศพวกนั้นนิดหน่อย แต่เมื่อเทียบกับชีวิตเอ้อระเหยอิสระในประเทศ ก็ยังรู้สึกทุกข์ใจอยู่บ้าง” เย่เทียนเฉินยักไหล่ พูดอย่างไม่ใส่ใจนัก
“ไอ้หนูนายอย่าเรียกร้องอะไรให้มันเกินไปนัก นายล่วงเกินตระกูลฉิน เมื่อกี้หากไม่ใช่เพราะฉัน เกรงว่านายคงเดินออกมาไม่ได้แล้ว ถือว่าช่วยชีวิตนายไว้ครั้งหนึ่ง คนเราต้องรู้จักตอบแทนบุญคุณ” ชางหลางรีบเปิดปากพูด
เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา แม้ว่าเขาจะเป็นคนเข้ม
