เย่เทียนเฉินนอนกางแขนกางขาอยู่บนโซฟา เมื่อคืนท้องเสียตลอดคืน วิ่งเข้าห้องน้ำสิบกว่ารอบ ตอนนี้ถึงรู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย หากไม่มีพลังพิเศษระดับจอมราชัน เย่เทียนเฉินก็คงรับไม่ไหว สองตาเขียวคล้ำเล็กน้อย แทบอดไม่ได้ที่จะไล่ยัยคุณหนูจอมเกเรฉีหรูเสวี่ยออกไปจากบ้านในทันที
แต่ทว่า ฉีหรูเสวี่ยอยู่ด้านนอกตรงประตู เคาะประตูพูดไปกลั้นหัวเราะไปพลาง เธอสามารถจิตนาการได้เลยว่า เมื่อคืนเจ้าคนชั่วเย่เทียนเฉินถูกแผนการของตนเองเล่นงาน หลังากกินผลไม้ในจานที่ใส่ผงสลอดไว้ลงไปแล้วจะมีปฏกริยาเช่นไร ดังนั้นเช้าตรู่เธอจึงเสร้งทำมาเคาะประตู ตะโกนเรียนกเย่เทียนเฉินไปกินข้าว ความจรงคือมาดูเรื่องตลกของเย่เทียนเฉิน
“เฮ้อ เมื่อคืนทำผลไม้จานหนึ่งอย่างยากลำบาก วางไว้ในตู้เย็น ตอนเช้าตื่นมาดูก็ถูกคนกินไปหมดแล้ว ขนาดจานก็ไม่เห็น…. คิดๆ ดูแล้วเมื่อคืนได้ยินเสียงฝีเท้าไปๆ มาๆ ตรงทางเดิน หรือว่าจะมีคนท้องเสียกันนะ?” มุมปากของฉีหรูเสวี่ยปรากฏรอยยิ้วชั่วร้ายอันเซ็กซี่ จงใจพูดคำยั่วโมโหเย่เทียนเฉินเหล่านี้
“ฉีหรูเสวี่ย ฉันไม่จบกับเธอแน่…”
ท่ามกลางเสียงคำรามของเย่เทียนเฉิน ฉีหรูเสวี่ยบิดก้นน้อยๆ อันมีเสน่ห์ หัวเราะอย่างลำพองใจเดินลงไปชั้นสอง ตอนนี้อารมณ์ของฉีหรูเสวี่ยดีมากๆ ตั้งแต่ได้พบเจ้าคนชั่วเย่เทียนเฉินเป็นต้นมา คนๆ นี้ก็แสดงออกถึงการเมินเฉยต่อตนเอง จะอย่างไรตนก็เป็นสาวงามคนหนึ่ง มีผู้ชายตั้งเท่าไหร่ที่ต่อแถวตามจีบเธอ เ
