่งต้องการอาศัยพลังงานจากร่างกายให้ถึงขั้นเคลื่อนภูเขาพลิกมหาสมุทร ป่นภูผาแยกฟ้า นั่นเป็นเรื่องที่ยากมาก แต่ว่าพลังที่แฝงอยู่ในธรรมชาตินั้นไม่มีจำกัด และไม่มีที่สิ้นสุด ถ้าหากสามารถคว้าเอาไว้และใช้พลังงานภายในธรรมชาติได้ เช่นนั้นคนๆ หนึ่งจามารถแข็งแกร่งได้ถึงขั้นไหนกัน? ช่างมิอาจจินตนาการได้จริงๆ นี่เป็นเรื่องที่ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน กระทั่งในโลกก่อน เย่เทียนเฉินก็ไม่เคยพบบันทึกเกี่ยวกับผู้มีพลังพิเศษระดับเทพราชันเลย ที่มีก็เป็นเพียงแค่ตำนาน
พลันนั้นเอง ในตอนที่เย่เทียนเฉินคิดถึงเรื่องราวของตนเองในโลกก่อนนั้น เขาก็รู้สึกว่าท้องของตัวเองปวดขึ้นมาอย่างรุนแรง ขณะเดียวกันก็มีเสียงดังโครกครากออกมา มีความรู้สึกต้องการพุ่งเข้าห้องน้ำทำธุระอย่างรุนแรง เกือบจะอั้นไม่ไหวอยู่แล้ว เย่เทียนเฉินรีบเด้งตัวขึ้นจากเตียง กำลังจะวิ่งออกไปจากห้องและพุ่งตรงไปยังห้องน้ำ แต่กลับพบว่าบริเวณก้นจานผลไม้มีกระดาษแผ่นหนึ่งอยู่ กำกางเกงไปพลางหยิบกระดาษขึ้นอ่านไปพลาง ทันใดนั้นเย่เทียนเฉินก็โกรธจนหน้าเขียว
“เจ้าคนชั่ว รู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของคุณหนูใหญ่อย่างฉันหรือยัง? ก็รู้อยู่หรอกว่านายจะต้องแอบกิน เลยใส่ผงสลอดไว้ในผลไม้พวกนี้ เห็นผลทันทีเลยใช่ไหม? ฮี่ๆ ผู้หญิงไม่ได้หาเรื่องด้วยง่ายๆ โดยเฉพาะฉันฉีหรูเสวี่ย…”
“ฉีหรูเสวี่ย ฉันไม่จบกับเธอแน่ ช่างชั่วร้ายเหลือเกิน วางแผนใส่ฉัน…อา…”
เย่เทียนเฉินที่โกรธจนขบเขี้ยวเค