ม่เอาไหนคนหนึ่งจริงๆ หรือ? แต่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่นายทำตั้งแต่กลับถึงเมือง มีความเป็นลูกผู้ชายมากเลย หรือว่านายจะระเบิดศักยภาพขึ้นมาได้จริงๆ?” ซูเฟยเฟยเปิดริมฝีปากแดง กล่าวกับตนเองอย่างเซ็กซี่หาที่เปรียบ
ก๊อกๆๆ ด้านนอกมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ซูเฟยเฟยตอบรับไป ก็มีหญิงสาวสวมชุดทำงานคนหนึ่งเดินเข้ามาจากข้างนอก นี่คือเลขาขอซูเฟยเฟย และก็เป็นแม่บ้านส่วนตัวของซูเฟยเฟยด้วย ชื่อว่าอาหมิ่น เดินมาถึงเบื้องหน้าของซูเฟยเฟยก็กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คุณหนู มีเรื่องอะไรรึเปล่าคะ?”
“เรื่องเกี่ยวกับเย่เทียนเฉินที่ฉันให้เธอไปตรวจสอบ ตอนนี้ผลเป็นยังไงบ้าง?” ซูเฟยเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“คุณหนู เย่เทียนเฉินเป็นลูกชายของเย่หงแห่งตระกูลเย่ ขึ้นชื่อว่าเป็นเศษสวะไม่เอาไหน เคยทำให้จิงตูต้องสั่นสะเทือนเพราะเรื่องหนึ่ง และกลายเป็นเรื่องน่าขบขันที่สุดในจิงตู ถูกคนหัวเราะเยาะและดูถูกมาโดยตลอด” อาหมิ่นยืนพูดเยื้องหน้าซูเฟยเฟย
“เรื่องน่าขบขันที่สุดในจิงตู?” ซูเฟยเฟยกล่าวถามด้วยความสงสัย
“ใช่แล้วค่ะ เย่เทียนเฉินเคบแอบดูหญิงสกุลหลิ่วอาบน้ำ ซึ่งก็คือหลิ่วหรูเหมย ผู้อาวุโสตระกูลหลิ่วโกรธมาก พ่อแม่ของเย่เทียนเฉินต้องไปขอโทษที่ตระกูลหลิ่วด้วยตัวเอง ส่วนเย่เทียนเฉินคุกเข่าอยู่ตรงประตูของบ้านตระกูลหลิ่วหนึ่งวันหนึ่งคืน…”
“มีเรื่องนี่ด้วย? ในข้อมูลที่ฉันได้มาทำไมไม่มี?”
ซูเฟยเฟยรู้สึกแปลกใจ ข้อมูลชุดนี้เธอเพิ่งได้รับมา อาศัยฐา
