ไม่จับกลับไปลงโทษงั้นเรอะ?”
ลั่วซงเฉิงโกรธจนปอดแทบระเบิด นำทหารคนสนิทมาหลายสิบคน ต้องการมาที่บ้านหลักตระกูลเย่เพื่อฆ่าล้างครั้งใหญ่ ไหนเลยจะรู้ว่าการปรากฏตัวของเย่เทียนเฉินจะทำให้แผนการของเขายุ่งเหยิงไปหมด ตอนนี้เขาก็ได้รับบาดเจ็บจากปืน อยากจะใช้อำนาจก็ใช้ไม่ได้แล้ว ที่สำคัญก็คือเย่เทียนเฉิน คนๆ นี้มองไม่ออกเลยจริงๆ ดูเหมือนว่า คุณจะเป็นผู้อาวุโสหรือไม่ อำนาจของตระกูลจะยิ่งใหญ่แค่ไหน จะทำให้ตระกูลเย่ต้องเจอกับผลลัพธ์ร้ายแรงอะไร เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย อาศัยเพียงความคิดของตัวเองกระทำเรื่องราว คนเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกจนปัญญาอยู่บ้างจริงๆ
หากว่าเป็นคนธรรมดา สามารถข่มขูบังคับหรือใช้ผลประโยชน์ชักจูงได้ แต่ว่าเย่เทียนเฉินไม่ใส่ใจตรงนี้เลยแม้แต่น้อย ทำตามหลักการของตน ไม่สนใจตัวคน!
“นายระวังไว้ให้ดี ต่อไปฉันจะลงมือโดยใช้พลังเต็มที่แล้ว นายอาจจะตายก็เป็นไปได้” เถี่ยฉุยกล่าวพลางมองเย่เทียนเฉินอย่างเย็นชา
“มาเถอะ มาเถอะ คุณไม่ใช้พลังเต็มที่ ก็ไม่สนุกเลยสักนิด…” เย่เทียนเฉินกล่าวพลางทำท่าทางไม่ใส่ใจนัก
เถี่ยฉุยขมวดคิ้วอย่างโหดเหี้ยม สองมือกำแน่น เพียงพริบตาพลังยุทธในร่างกายก็ถูกรวมเข้าไปภายในหมัด พลังที่แผ่ออกมาทั้งร่างนั้นไม่เหมือนเดิมโดยสิ้นเชิง พุ่งเข้าไปหาเย่เทียนเฉินอย่างรวดเร็ว ทิ้งเอาไว้เพียงเงาเบลอๆ ที่ตำแหน่งเดิม เมื่อสักครู่นี้ที่เขาลงมือไม่สามารถเอาชนะเย่เทียนเฉินได้ จึงทำให้รู้ว่าคนๆ น
