ฆ่าคนแล้วทิ้งข้อความไว้ นี่มันความหยิ่งผยองระดับใดกัน!
เย่เทียนเฉินเองก็คิดไม่ถึงว่าอู๋เสวี่ยจะมีความกล้าหาญเช่นนี้ ไปฆ่าลั่วเหลยและลั่วเทาจริงๆ ด้วย แล้วยังทิ้งข้อความเอาไว้ที่สถานที่เกิดเหตุอีก มิน่าเล่าสมกับที่เป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งแห่งจิงตู กล้าทำกล้ารับ!
“แม่งเอ้ยนายพูดมานะ เจ้าเย่เทียนเฉินนั่นมันทิ้งข้อความอะไรไว้กันแน่?”
“ก็ใช่น่ะสิ อย่ามาอมพะนำ ตกลงเป็นข้อความอะไรกันแน่?”
คุณชายเหล่านี้เดิมทีก็เบื่อมากอยู่แล้ว วันๆ รู้จักแต่กินดื่มเที่ยวเล่น พูดคุยเรื่องซุบซิบ มีสัมพันธ์กับผู้หญิง ในจิงตูที่เป็นดั่งสถานที่ๆ รวบรวมกลุ่มอำนาจต่างๆ ไว้มากมายนั้นมีข่าวต่างๆ อยู่มากมายเหลือคณา แต่ข่าวที่สะเทือนเลื่อนลั่นนั้นน้อยมาก การตายของลั่วเหลยและลั่วเทาในครั้งนี้ จะต้องเป็นข่าวใหญ่ที่สุดในรอบหลายปีของจิงตูแน่นอน ถึงขั้นที่สามารถทำให้เกิดความโกลาหลได้เลยทีเดียว
คนที่พอมีตำแหน่งฐานะอยู่บ้างก็จะรู้ว่า แม้ว่าตระกูลลั่วจะไม่ใช่ตระกูลชั้นหนึ่งของจิงตู แต่ลั่วซงเฉิงตาเฒ่าคนนี้ปกป้องถือหางพรรคพวกเป็นอย่างมากมาโดยตลอด อีกอย่างหลายปีมานี้ การพัฒนาของตระกูลลั่วทำให้มีอำนาจเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน โดยเฉพาะการเลือกตั้งคณะกรรมาธิการทหารในครั้งนี้ ลั่วซงเฉิงมีโอกาสสูงที่จะได้เข้าไปเป็นคณะกรรมาธิการทหาร ถึงตอนนั้นตระกูลลั่วมีความเป็นไปได้ว่าจะสามารถยกระดับเป็นตระกูลชั้นหนึ่งของจิงตูได้ เมื่อถึงตอนนั้นก็จะเป็นอะไ