ริชเล่มหนึ่งแทงทะลุ เลือดสดๆ พุ่งออกมา หลี่เถี่ยหันไปอย่างยากที่จะเชื่อ พบเพียงเสี่ยวฉิงภรรยาน้อยของเขา มุมปากประดับด้วยรอยยิ้มโหดเหี้ยม ในมือขวากำกริชอยู่เล่มหนึ่ง เป็นกริชที่เสี่ยวฉิงใช้พลากชีวิตของเขา
“เธอ…เธอ…” หลี่เถี่ยมองเสี่ยวฉิงภรรยาน้อยอย่างตายตาไม่หลับ ไม่รู้ว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น
“เฮอะ ฉันหาเทปบันทึกเสียงสามกล่องนี้มาหลายปี ตอนนี้หาเจอแล้ว แกก็ไม่มีค่าให้ใช้ประโยชน์ ย่อมต้องฆ่าทิ้งซะ!” เสี่ยวฉิงส่งเสียงเฮอะออกมาครั้งหนึ่ง ทันใดนั้นก็ดึงกริชออกมา ไม่มองหลี่เถี่ยที่ล้มลงนอนจมกองเลือดเลยสักนิด ราวกับว่าไม่มีความรู้สึกต่อผู้ชายคนนี้ที่ขึ้นเตียงกับเธอมาหนึ่งปีกว่าเลยแม้แต่ครึ่งส่วน
เสี่ยวฉิงหยิบเทปบันทึกเสียงสามกล่องนั้น มองเย่เทียนเฉินอย่างเย็นเยียบ ตอนนี้ไม่มีตรงไหนเลยที่ดูเหมือนกับผู้หญิงที่ไม่มีแม้แต่แรงจะฆ่าไก่ เป็นนักฆ่าชั้นยอดคนหนึ่งโดยสมบูรณ์แบบ สายตาเต็มไปด้วยไอสังหารอันโหดเหี้ยม
“เย่เทียนเฉิน ไม่คิดเลยว่านายจะร้ายกาจขนาดนี้ แต่นายต้องผิดหวังซะแล้ว ฉันเพิ่งจะหาเทปบันทึกเสียงทั้งสามกล่องนี้เจอ สำเร็จภารกิจ” เสี่ยวฉิงกล่าวพลางมองเย่เทียนด้วยรอยยิ้มเย็น
“ดูแล้วเธอเป็นคนของตระกูลฉินสินะ ตระกูลฉินส่งเธอมาฆ่าหลี่เถี่ยและเอาเทปบันทึกเสียงทั้งสามกล่องนี้ใช่ไหม?” เย่เทียนเฉินกล่าวถามพลางมองเสี่ยวฉิง
เสี่ยวฉิงตะลึงไปชั่วครู่ ไม่คิดว่าเย่เทียนเฉินไม่เพียงฝีมือแข็งแกร่ง แต่ยังฉลา
