่จะทำให้ตระกูลเย่ของนายรุ่งเรืองขึ้นมาแล้ว ฉันเชื่อว่าตระกูลฉินจะดูแลนายเป็นอย่างดี” เสี่ยวฉิงพูดจาหว่านล้อมเย่เทียนเฉิน
“ตระกูลฉิน? ฉันเคยพูดว่าจะไปที่ตระกูลฉินคุยกันสักหน่อย แต่พักนี้ยุ่งๆ รอฉันมีเวลาว่างจะไปแน่นอน เอาแทปบันทึกเสียงทิ้งไว้ซะ เธอไปได้แล้ว!”
เย่เทียนเฉินไม่มีความสนใจตำแหน่งผู้นำอิทธิพลใต้ดินของจิงตูเลยโดยสิ้นเชิง ยิ่งไปกว่านั้นตระกูลฉินอยากจะกำจัดตระกูลเย่มาโดยตลอด ยังคิดจะให้ตนเองทำงานให้ตระกูลฉินอีก นี่มันหลักการบ้าบออะไรกัน? ไม่ว่าจะในชีวิตก่อนหรือชีวิตนี้ หลักการในการเป็นมนุษย์ที่เย่เทียนเฉินยึดถือนั้นชัดเจนมาก ไม่เอาเปรียบ ไม่ใช้อำนาจบาตรใหญ่ เสพสุขกับชีวิตไปอย่างเงียบๆ แต่ถ้าหากมีคนกล้ามาหาเรื่อง เย่เทียนเฉินก็ไม่รังเกียจที่จะแสดงฝีมือ
“เฮอะ นายคิดว่านาวมีความสามารถนักรึไงถึงได้กล้ามาหาเรื่องตระกูลฉิน? ตระกูลเย่ของนายมันตกต่ำไปนานแล้ว ต่อให้นายอยากจะทะยานขึ้นมา เกรงว่าตระกูลใหญ่ที่มีอำอาจอิทธิพลจำนวนนับไม่ถ้วนต้องคอยขัดขวางแน่ พวกเขาไม่อาจมองอำนาจอื่นยิ่งใหญ่ขึ้นมาและกลายมาเป็นอุปสรรคของพวกเขาได้หรอก”
เสี่ยวฉิงต้องการที่จะโน้มน้าวเย่เทียนเฉินต่อไป แม้ว่าเธอจะมีความมั่นใจในฝีมือของตนเอง แต่เมื่อได้เห็นเย่เทียนเฉินลงมืออัดซานจีเสียจนไม่มีเรี่ยวแรงจะโต้กลับและตายไป อาศัยแค่พลังเช่นนี้ หากตนเองต้องการฆ่าเย่เทียนเฉินก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ สามารถหยุดยั้งเย่เทียนเฉินแล
