ียนเฉินซัดจนฟันร่วงไปหลายซี่ นี่เป็นเหตุการณ์ที่แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติการต่อสู้ของเขาซานจี เป็นความอัปยศอย่างยิ่ง ดังนั้นซานจีจึงต้องการใช้พลังทั้งหมดเพื่อฆ่าเย่เทียนเฉิน
แต่ว่า ซานจีเพิ่งจะพุ่งตัวออกไป ต้องการที่จะซัดหมัดใส่เย่เทียนเฉิน ก็ถูกเย่เทียนเฉินตวัดเท้าเตะอย่างรวดเร็วจนกระเด็นออกไป การเตะครั้งนี้ทั้งรวดเร็วแม่นยำและรุนแรง ซานจีหลบไม่ทันจึงถูกเตะจนปลิวออกไปและกระแทกกับกำแพงอย่างรุนแรงจนราวกับเกิดแผ่นดินไหวก็มิปาน กำแพงถูกกระแทกจนเเกิดรูโหว่ขึ้นรูหนึ่ง ส่วนซานจีนั้นก็ถูกเย่เทียนเฉินจัดการไปเช่นนี้เอง
ฟิ้ว ฟิ้ว!
หลี่เถี่ยตกตะลึงจนหน้าซีด รีบดึงสลักปืนไรเฟิลแล้วยิงไปยังศีรษะของเย่เทียนเฉิน แต่เขาไม่มีโอกาสลั่นไก เพิ่งจะยกปืนไรเฟิลขึ้น เย่เทียนเฉินก็มาถึงเบื้องหน้าของเขาแล้ว มือขวาจับกระบอกปืนไว้แน่น ใช้แรงเพียงเล็กน้อย ก็บีบให้ปืนไรเฟิลที่สร้างมาจากเหล็กเสียรูปได้
“นี่…แก…” หลี่เถี่ยตกใจจนถอยหลังไม่หยุด ที่พึ่งทั้งหมดของเขาล้วนถูกเย่เทียนเฉินทำลายหมดแล้ว ตอนนี้เขากลายเป็นเฉกเช่นลูกไก่ที่อยู่ในฝ่ามือเย่เทียนเฉิน จัดการได้ตามใจเขา
เดิมทีหลี่เถี่ยต้องการอาศัยลูกน้องกองปืนอัจฉริยะฆ่าเย่เทียนเฉิน กำจัดตระกูลเย่ ไม่ถึงห้านาทีนักฆ่าชั้นยอดสามสิบกว่าคนล้วนถูกเย่เทียนเฉินจัดการจนหมด เดิมทีต้องการอาศัยฝีมือของซานจีอัดเย่เทียนเฉินให้คว่ำ ที่ไหนได้ซานจีทนการโจมตีไม่ไ
