ฝีมือของอู๋เสวี่ยแข็งแกร่งมากจริงๆ ต่อให้เป็นเย่เทียนเฉินซึ่งเป็นผู้มีพังพิเศษระดับพระเจ้ามาเกิดใหม่ ก็อดรู้สึกอัศจรรย์ใจไม่ได้ นี่คือคนที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาได้พบตั้งแต่เขาได้มาเกิดใหม่
อู๋เสวี่ยเองก็คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะสามารถหลบการโจมตีอันรวดเร็วและรุนแรงของตนไปได้ ผ่านไปสิบกระบวนท่า ก็ยังไม่สามารถโจมตีโดนเย่เทียนเฉินได้เลย ดูท่าข่าวลือของเมืองหลวงที่ว่าเศษสวะของตระกูลเย่อย่างเย่เทียนเฉินได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคน ไม่ใช่คนไม่เอาในกาลก่อนอีกต่อไป ข่าวนี้ใช่ว่าจะไม่มีมูล
เย่เทียนเฉินที่เผชิญกับการจู่โจมกับโหดเหี้ยมรุนแรงของอู๋เสวี่ยไม่ได้ตอบโต้ เพียงแค่หลบหลีกและสังเกต เขาสามารถรับรู้ถึงพลังภายในอันแข็งแกร่งที่ระเบิดออกมาจากร่างของอู๋เสวี่ยผ่านพลังพิเศษภายในร่างของตนได้ และทุกครั้งที่อู๋เสวี่ยลงมือล้วนเปรียบเสมือนการโจมตีของสัตว์ป่า อย่างเช่น นกสยายปีก พญาเสือลงเขา งูออกจากรัง…
“ถ้าหากว่าฉันเดาไม่ผิด แกคงจะเป็นผู้สืบทอดวิชาของพรรควรยุทธ์โบราณสินะ” เย่เทียนเฉินที่ยังคงคาบบุหรี่อยู่ในปากกล่าวพลางมองอู๋เสวี่ยด้วยรอยยิ้ม
“ไม่คิดเลยว่าตาแกจะมีสายตาอยู่บ้าง ฉันสงสัยจริงๆ ว่าแกเสเสร้งแกล้งโง่มายี่สิบปีรึเปล่า” อู๋เสวี่ยหยุดมือ หลังจากผ่านการโจมตีเมื่อสักครู่นี้ไปแล้ว เขาก็รู้ว่าการฆ่าเย่เทียนเฉิน เกรงว่าจะไม่ใช่เรื่องที่จะใช้เวลาแค่ชั่วครู่อีกแล้ว
จนถึงตอนนี้ อู๋เสวี่ยก็ยังคงไม่เชื่อว
