่นนี้ของอู๋เสวี่ย เย่เทียนเฉินเริ่มแรกก็ตกตะลึง จากนั้นจึงยิ้มอย่างไม่แยแส เขาหลับตาลง รับรู้ถึงพลังพิเศษทุกส่วนภายในชีพจร เย่เทียนเฉินรวบรวมเข้าไว้ด้วยกัน ขณะเดียวกันแก่นพลังพิเศษในสมองก็สั่นไหวไม่หยุด มีสัญญานที่จะทะลวงไปสู่ระดับจอมราชันย์อย่างเลือนราง
“ย้าก!”
ทันใดนั้นเย่เทียนเฉินก็ลืมตาทั้งสองขึ้น แล้วตวาดคำหนึ่ง มวยสิงอี้แปดทิศสังหารของอู๋เสวี่ยที่มีพลังภายในมหาศาลผสมอยู่ ซึ่งกำลังพุ่งใส่เย่เทียนเฉิน พัดใบไม้ของต้นไม้ที่อยู่ด้านข้างใบไม้ปลิดปลิว แต่กลับถูกเสียงตะโกนของเย่เทียนเฉินทำให้สั่นสะท้านจนสลายไป
ฟู่!
อู๋เสวี่ยล้มนั่งลงกับพื้น เลือดไหลซึมออกมาที่มุมปาก เมื่อสักครู่นี้เขาใช้พลังไปจนหมดสิ้น กระตุ้นพลังภายในทั้งหมด เพื่อใช้มวยสิงอี้แปดทิศสังหารที่เดิมทีเขาก็ยังฝึกได้ไม่ชำนาญ ทำให้ร่างกายสูญเสียเรี่ยวแรง รวมกับการตวาดที่ เย่เทียนเฉินรวบรวมพลังพิเศษทั้งหมดภายในร่าง กระแทกอู๋เสวี่ยจนได้รับบาดเจ็บภายใน
เศษฝุ่นดินปลิ่วว่อนไปทั่วทุกที่ อู๋เสวี่ยทรุดลงกับพื้น มองตรงไปข้างหน้าด้วยความตกใจจนหน้าถอดสี เห็นเพียงเงาร่างของเย่เทียนเฉินเดินออกมาจากละอองฝุ่น มุมปากประดับไปด้วยรอยยิ้มเพลิดเพลินพลางกล่าวว่า
“ขอบคุณแกมากที่ทำให้ฉันทะลวงไปสู่ระดับจอมราชันย์ได้!”
…………………………….
