ภายในห้องใต้ดินแห่งหนึ่งในเมืองหลวง ศพของเฉินหู่และลูกน้องสามคนของเขา ถูกวางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบบนพื้นห้อง
ชายร่างผอมคนหนึ่งที่สวมแว่นตากรอบทองนั่งอยู่บนโซฟา กำลังมองศพทั้งสี่เบื้องหน้าด้วยใบหน้าเคร่งขรึม
ชายร่างผอมที่สวมแว่นกรอบทองคนนี้ก็คือหลี่เถีย เป็นหัวโจกของเหล่าอันธพาลแห่งเมืองหลวง มีความสัมพันธ์อย่างแน่นแฟ้นกับผู้คนมากมายในโลกเบื้องหน้า
ส่วนเฉินหู่นั้นเป็นลูกน้องของหลี่เถีย เมื่อไม่นานมานี้ลูกน้องของหลี่เถียพบศพของเฉินหู่และสมุนมือขวาทั้งสาม จึงได้เคลื่อนย้ายศพกลับมาที่นี่
“พวกแกแน่ใจนะว่าการตายของเฉินหู่ เย่เทียนเฉินแห่งตระกูลเย่เป็นคนทำ?” หลี่เถียกล่าวถามด้วยสีหน้าโกรธแค้น
“ใช่ครับพี่หลี่ หลังจากที่พบศพของพวกเฉินหู่ พวกเราก็ขยายการตรวจสอบออกไป แล้วก็ได้ทราบมาว่าเฉินหาวลูกชายของเฉินหู่ได้ลักพาตัวของน้องสาวของเย่เทียนเฉินไป วันนี้ช่วงบ่ายเฉินหาวก็ตายที่โรงงานร้างแถวๆ ชานเมือง ส่วนเฉินหู่ตายตอนกลางคืน….” ลูกน้องคนหนึ่งรายงาน
หลี่เถียขมวดคิ้ว เรื่องที่เกิดขึ้นในหลายวันมานี้ทำให้เขาเกิดความสงสัยจนถึงกับนั่งไม่ติดที่
ตระกูลฉินให้เขาคิดหาวิธีสร้างความเดือดร้อนให้กับตระกูลเย่ และกำจัดพวกเขาทิ้ง เดิมทีหลี่เถียคิดว่าเป็นเรื่องง่ายๆ ถึงอย่างไรตอนนี้ตระกูลเย่ก็ตกต่ำลงแล้ว ผู้อาวุโสตระกูลเย่เองก็ไม่มีอำนาจในมือ ในเมืองหลวงที่มีกลุ่มอิทธิผลอยู่มากมาย ไม่มีใครให้ความสนใจกับตระกูลชั้
