อย
“หือ? หรือว่าแก แกคือเย่เทียนเฉินงั้นเหรอ?” เฉินหู่กัดฟันถาม
“ถูกต้อง!” เย่เทียนเฉินนั่งลงบนโซฟา ยกขาขึ้นมาไขว่ห้างพร้อมกับมองเฉินหู่
เริ่มแรกเฉินหู่แปลกใจ ต่อมาจึงเผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมาที่มุมปาก โบกมือครั้งหนึ่ง หนึ่งในชายฉกรรจ์ก็วิ่งไปปิดประตูห้อง ราวกับกลัวเย่เทียนเฉินจะวิ่งหนีไป
“ไอ้สวะ สวรรค์มีทางแกไม่เดิน นรกไม่มีประตูแกก็เสือกเข้ามา วันนี้จะเป็นวันตายของแก” ดวงตาทั้งสองของเฉินหู่แดงก่ำ คำรามใส่เย่เทียนเฉิน
“ฉันมีคำถามอยากจะถามแกสักข้อ ลูกพี่ของแกเป็นใคร เหนือลูกพี่ของแกยังมีใครอีก?”
เมื่อเย่เทียนเฉินได้ยินบทสนทนาของเฉินหู่กับอันธพาลทั้งสาม ก็คิดว่าตนเองมาถูกที่แล้ว หากว่าคืนนี้ตนเองไม่มากำจัดวัชพืชที่เหลืออยู่ล่ะก็ พ่อและน้องสาวของตนก็อาจจะมีอันตราย ถึงยังไงตัวเขาก็ไม่สามารถอยู่กับพวกเขาทั้งสามคนได้ตลอดเวลา อีกอย่างยังได้รับรู้ถึงแผนชั่วมาอีกด้วย ตลอดเวลาที่ผ่านมา ในเมืองหลวงมีกลุ่มอิทธิพลใหญ่กลุ่มหนึ่งต้องการจะกำจัดตระกูลเย่ ดูเหมือนจะเป็นแผนที่วางเอาไว้มานานแล้วด้วย
เย่เทียนเฉินไม่ใช่คนประเภทที่จะปล่อยให้อันตรายที่ซ่อนอยู่ทิ้งไว้ แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีความรู้สึกดีๆ อะไรต่อคนในบ้านหลักตระกูลเย่ แต่จะอย่างไรก็ยังเป็นญาติกัน รวมกับพ่อเขาเป็นคนกตัญญู จะมากจะน้อยก็ต้องใคร่ครวญถึงบ้าง ที่สำคัญกว่านั้นคือ หลายคนคิดว่าตระกูลเย่ตกต่ำลงแล้ว จึงดูถูกตระกูลเย่ เย่เทียนเฉินรู้สึกรับไม
