อะไร? ก็ต้องเป็นเรื่องที่ผู้ชายผู้หญิงเขาทำกันไงล่ะ แต่เธอวางใจเถอะ ฉันไม่ทำตอนนี้หรอก ฉันจะรอทำตอนที่เย่เทียนเฉินพี่ชายของเธอมา ให้มันมองน้องสาวของตัวเองถูกคนอื่นข่มขื่นโดยที่ทำอะไรไม่ได้ ให้มันรู้ถึงจุดจบที่กล้ามาลงมือกับฉันเฉินหาว” เฉินหาวคำรามออกมาอย่างจองหองเป็นที่สุด
ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา เฉินหาวรอจนกระทั่งแทบจะหมดความอดทน ประเด็นก็คือเมื่อเห็นความงดงามของ เย่เชี่ยนเหวิน ก็ยิ่งควบคุมความตื่นเต้นของตนได้ยากขึ้นเรื่อยๆ อยากจะดอมดมดอกไม้ดอกนี้แล้ว
“แม่งเอ้ย ฉันว่าไอ้ขยะเย่เทียนเฉินมันไม่กล้ามาแล้วล่ะ เจ้าหน้าหนูแกใช้มือถืออัดคลิปไว้ให้ฉันด้วย ฉันต้องการให้คนทุกคนในเมืองหลวงได้เห็น และยิ่งอยากให้เย่เทียนเฉินได้เห็น ว่าฉันเฉินหาวจะทำลายเย่เชี่ยนเหวินยังไง” สองตาของเฉินหาวมองเย่เชี่ยนเหวินอย่างหื่นกระหาย
“แก…ออกไปนะ ออกไป อย่าเข้ามา อย่าเข้ามา…” เย่เชี่ยนเหวินเห็นว่าเฉินหาวจู่ๆ ก็คลุ้มคลั่งขึ้นมา จึงดิ้นรนอย่างสุดชีวิต แต่ไม่สามารถที่ดิ้นหลุดจากเชือกที่มัดตนเองอย่างแน่นหนาได้
“ฉันแนะนำให้เธออยู่นิ่งๆ หากปรนนิบัติฉันดี จะไม่เกิดอะไรขึ้น ไม่งั้นรอจนฉันเล่นจนเสร็จแล้ว จะให้สหายสามสิบกว่าคนที่อยู่ข้างล่าง มาร่วมสนุกด้วยกัน” เฉินหาวยิ้มด้วยใบหน้าดุร้าย
“กรี๊ด ออกไปนะ ออกไป…” เย่เชี่ยนเหวินใช้เท้าถีบใส่เฉินหาวสุดชีวิต แต่กลับขยับตัวไม่ได้ น้ำตาไหลออกมาอย่างหยุดไม่อยู่ ในใจรู้สึกหวาดถึงข
