กสองสามกระบวนท่าหน่อยซิ อย่าถูกอัดจนร้องไห้ขี้มูกโป่งก็แล้วกัน!”
เย่เทียนเฉินยังคงไม่พูดอะไร ในสายตาของเขาตอนนี้แค่อยากจะช่วยเย่เชี่ยนเหวินผู้เป็นน้องสาวเท่านั้น ส่วนคนอื่นๆ เรื่องอื่นๆ ล้วนไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขาทั้งนั้น ถ้าใครกล้ามาขวาง จะใช้หมัดถล่มให้ยับ
“รนหาที่ตาย!”
ห้าวจื่อเห็นว่าเย่เทียนเฉินไม่สนใจตนเองก็พลันรู้สึกอับอาย จะอย่างไรฝีมือของเขาก็ไม่ได้แย่ อย่างน้อยๆ ก็เก่งกว่าไอ้พวกลูกกะจ๊อกพวกนี้มาก แต่กลับถูกเย่เทียนเฉินดูหมิ่น เขาคำรามออกมาครั้งหนึ่งก่อนจะพุ่งเข้าไปหาเย่เทียนเฉินด้วยความรวดเร็ว
จวนจะเข้าถึงตัว ห้าวจื่อก็หัวเราะอย่างเย็นชาออกมาครั้งหนึ่งอย่างมาดเท่ กระโดดสูงขึ้นหนึ่งเมตรกว่า หมัดทั้งสองโบกสะบัดไปทางเย่เทียนเฉินไม่หยุด เขาคิดว่าหากตนเองใช้กำลังทั้งหมดจะต้องทำให้เย่เทียนเฉินพ่ายแพ้ได้อย่างแน่นอน โดยเฉพาะตนเองยังเคยฝึกฝนวรยุทธ์ของพรรควรยุทธ์โบราณมาก่อน
เมื่อเฉินหาวเห็นว่าฝีมือของห้าวจื่อแข็งแกร่งขนาดนี้ มือที่ยื่นเข้าไปหยิบปืนในกระเป๋าเสื้อก็ชักกลับมา เขาคิดว่าห้าวจื่อจะสามารถเก็บเย่เทียนเฉินได้แน่นอน
เปรี้ยง!
เมื่อเผชิญหน้ากับห้าวจื่อที่แยกเขี้ยวยิงฟัน เย่เทียนเฉินเพียงแค่ใช้เท้าเตะออกไปครั้งหนึ่ง ดูภายนอกเป็นเพียงการเตะธรรมดาๆ แต่กลับเตะห้าวจื่อที่กระโดดสูงขึ้นไปเมตรกว่าๆ กระเด็นออกไปตกลยพื้นพื้นอย่างรุนแรง ส่งเสียงร้องออกมาราวกับหมูถูกเชือด
………………………………………
