ั่นด้วย ตระกูลเย่อยากจะมายุ่งวุ่นวายก็เป็นเรื่องของตระกูลเย่ เรื่องของฉันฉันจะตัดสินใจเอง” ฉีหรูเสวี่ยกล่าวอย่างดื้อรั้น
“ฉันว่าทางที่ดีเธอควรจะทำให้มันชัดเจนนะ ตระกูลเย่ของฉันเองก็อยากจะถอนหมั้นกับตระกูลฉีของเธอมากเหมือนกัน ตอนนี้เธอดันที่ไม่ยอมถอนหมั้นกับฉัน หรือว่าอยากจะแต่งให้กับฉันกัน? งั้นก็ขอโทษด้วย ฉันไม่สนใจคนอัปลักษณ์อย่างเธอ” เย่เทียนเฉินส่ายหน้า พูดอย่างจนใจ
“นี่ เจ้าคนน่ารังเกียจ นายว่าใครอัปลักษณ์? นายนั่นแหละที่อัปลักษณ์ ฉันจะบอกนายอย่างเป็นทางการเลยว่าฉันจะไม่ถอนหมั้นกับนาย เพราะฉันไม่อยากจะไปเจอกับฉินเหิงแห่งตระกูลฉินอะไรนั่น อีกอย่าง ฉันอยากให้พ่อรู้ว่าเรื่องของฉัน ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเอง ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับนายเลยแม้แต่นิดเดียว” ใบหน้ารูปไข่อันงดงามของฉีหรูเสวี่ยบูดบึ้ง กล่าวพลางใช้ดวงตาคู่งามถลึงมองเย่เทียนเฉิน
ท่าทางของเย่เทียนเฉินทำให้ฉีหรูเสวี่ยรู้สึกโมโหจริงๆ ความสวยงามของเธอดึงดูดลูกหลานผู้ดีเป็นจำนวนมากมาแต่ไหนแต่ไร เพียงแต่แม้จะมีคนตามจีบตนเองเยอะขนาดนั้น แต่กลับไม่มีใครทำให้เธอใจเต้นได้สักคน แต่คนที่กล้าบอกว่าตนเองอัปลักษณ์ มีเย่เทียนเฉินเป็นคนแรก ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนต่างก็รักสวยรักงามทั้งนั้น เมื่อได้ยินผู้ชายคนหนึ่งว่าตนเองเช่นนี้ ย่อมรู้สึกไม่พอใจ อยากจะประเคนหมัดให้เย่เทียนเฉินสักหลายหมัด
“ฉันไม่มีเวลาว่างมาเล่นกับเธอหรอกนะ ถ้าจะเซ็นก็รีบหน่อย เอาสัญญกั
