อย่างโหยหวนออกมา
เดิมทีเย่เทียนเฉินมาเพื่อเก็บกวาดลั่วเหลย เจ้าหมอชั่วช้าสามานย์ เล่นงานลับหลัง จำเป็นต้องสั่งสอน ถ้าหากว่ามีคนตะโกนเรียกและท้าดวลกับเย่เทียนเฉินซึ่งหน้า เย่เทียนเฉินก็อาจจะนับถือคนๆ นั้น ในช่วงสิ้นโลกเย่เทียนเฉินฆ่าพวกคนถ่อยที่น่ารังเกียจเช่นนี้ไปไม่น้อย แม้ว่าจะเกิดใหม่ในโลกนี้ หลักการที่เย่เทียนเฉินยึดถือก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงทำตามหลักเหตุผล ไม่เลือกที่รักมักที่ชัง
“แก….” มุมปากของลั่วเหลยมีเลือดไหลออกมา มองไปยังเย่เทียนเฉินอย่างเจ็บปวด คิดไม่ถึงว่าสมาชิกกองกำลังเหยี่ยวนักล่าที่น่าภาคภูมิอย่างตนจะแพ้ด้วยการถีบเพียงครั้งเดียวของเย่เทียนเฉิน
ชายสวมแว่นกรอบทองตกใจเสียเกือบจะล้มลงบนพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง เขาจินตนาการไม่ออกเลยจริงๆ ว่าตัวตลกแห่งเมืองหลวง เศษสวะที่เคยนำพาความอัปยศอย่างยิ่งยวดมาสู้ตระกูลอย่างเย่เทียนเฉิน จะกลายเป็นคนแข็งแกร่งเช่นนี้ ลงมือแม่นยำและดุดัน ซัดลั่วเหลยไปกองกับพื้นจนแทบหาฟันตัวเองไม่เจอ
“ดูเหมือนว่าแกกับน้องชายไม่ทนมือทนเท้าเหมือนกันเลยนะ คนตระกูลลั่วอ่อนขนาดนี้เลยเหรอ? ทำเป็นแค่เล่นงานลับหลังสินะ?” เย่เทียนเฉินกล่าวพลางมองไปยังลั่วเหลยอย่างไม่เรียบเฉย
………………………………………
