ฉินให้ตายได้แล้ว ทางที่ดีตระกูลเย่ทุกคนควรจะไปพักผ่อนในปรโลกซะให้หมด”
“นายพูดดีๆ หน่อยเถอะ แช่งให้ตายทั้งบ้าน ไม่กลัวโดนตบปากหรือไง!”
“ตบปาก ใครมันกล้าตบปากลั่วเทาผู้นี้? ฉัน….”
เพี้ยะ!
เย่เทียนเฉินตบหน้าลั่วเทาโดยแรง ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของคนอื่นๆ ลั่วเทาถูกตบกระเด็นออกไปชนกระจกของชั้นสองก่อนที่จะตกลงไป
กว่าทุกคนจะมีปฏิกิริยาก็เห็นเพียงเงาหลังเงาหนึ่งเดินลงไปจากชั้นสอง…
เย่เทียนเฉินยกฮู้ดขึ้นมาสวม แล้วตบหน้าลั่วเทาแรงๆ อีกหนึ่งที ก่อนหมุนตัวเดินจากไป
เขาไม่ได้แสดงตัวเพราะพิจารณาถึงจุดสำคัญสองจุด หนึ่งก็คือ อำนาจของตระกูลเย่ทุกวันนี้สู้ตระกูลลั่วไม่ได้ ถ้าต้องผิดใจกันจริงๆ จะไม่ดีกับตระกูลเย่ แน่นอนว่าเย่เทียนเฉินไม่อยากจะเพิ่มความวุ่นวายให้พ่อแม่และน้องสาวอีกแล้ว สองก็คือ เย่เทียนเฉินเตรียมจะลากตัวการออกมา ซึ่งก็คือพี่ชายของลั่วเทา ไม่ว่าเขาจะเป็นคุณชายใหญ่ตระกูลลั่วก็ดี จะเป็นสมาชิกหองทัพเหยี่ยวก็ช่าง ในเมื่อกล้ามายั่วยุถึงที่ ก็จำเป็นต้องสั่งสอนกันหน่อย
เย่เทียนเฉินที่เกิดใหม่นี้ ไม่ใช่คนอ่อนแออีกต่อไป!
เวลาเที่ยงคืน
ตลอดทั้งวันเย่เทียนเฉินไม่ได้กลับบ้าน รอจนถึงเวลานี้ ค่อยมุ่งหน้าไปยังตึกเทียนซ่างเหรินเจียน (สวรรค์ในโลกมนุษย์)
ที่นี่เป็นสถานที่ที่ทำให้ผู้คนเมามายราวกับอยู่ในความฝัน และยังเป็นสถานบันเทิงที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง มีแต่สิ่งที่คุณคิดไม่ถึง ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ ไมว่า
