าวของเขา
“เฉี่ยนเหวิน แม่ไม่ได้กังวลเรื่องตระกูลฉีจะถอนหมั้น แต่เป็นห่วงความปลอดภัยของพี่ชายลูก แม่ได้ยินพวกอาใหญ่ของลูกพูดกันว่า ครั้งนี้พวกพี่ชายลูกออกไปปฏิบัติภารกิจ ถูกลอบโจมตี อาจจะกลับมาไม่ได้แล้ว” แม่ของเย่เทียนเฉินชื่อหลัวเยี่ยน เป็นแม่บ้านทั่วไป ตระกูลหลัวนับว่าเป็นตระกูลที่ไม่ใหญ่ไม่เล็กในจิงตู
“วางใจเถอะแม่ พี่ไม่เป็นไรหรอก เขาต้องกลับมาแน่ ตระกูลฉีต้องการถอนหมั้นก็หพวกเขาถอนหมั้นไปเถอะ พี่จะต้องหาคนสวยๆได้แน่” เย่เฉี่ยนเหวินมีสีหน้าบึ้งตึงกล่าวออกมาด้วยความขุ่นเคือง
หลัวเยี่ยนถอนหายใจ เช็ดน้ำตาที่หางตา ลูกชายคนนี้ทำให้เธอเป็นห่วงตั้งแต่เด็ก ก่อปัญหาไปทั่ว ทั้งวิวาททั้งขลุกอยู่กับผู้หญิง หลังจากเกิดเรื่องตระกูลหลิ่ว ลูกชายก็ดูราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ขนาดมหาวิทยาลัยก็ไม่เรียนแล้ว ยืนยันว่าอยากจะเป็นทหาร ไหนเลยจะรู้ว่าผลจะกลายเป็นแบบนี้
“พวกคุณปู่กับอาใหญ่ของลูกพูดแล้ว ถ้าหากว่าตระกูลฉีมาถอนหมั้น ก็ให้พวกเราย้ายออกไปจากจิงตู ไม่อนุญาตให้กลับมาอีก เรื่องตระกูลหลิ่วทำให้ตระกูลเย่เสียหน้ามาก ถ้าตระกูลฉีมาขอถอนหมั้นอีก พวกเราก็คงไม่มีหน้าอยู่ในจิงตูแล้ว….”
“แม่ ไปก็ไปสิ พวกเราเป็นครอบครัวกัน ไม่สนหรอกว่าต้องไปอยู่ที่บ้านหลัก ไม่ว่าพี่จะเป็นยังไงเขาก็เป็นพี่ชายของหนู พวกเราต่างก็เป็นครอบครัวเดียวกัน” เย่เฉี่ยนเหวินพยามปลอบแม่เต็มที่ ไม่อยากให้เธอต้องเสียใจ
ในใจของเย่เทียนเฉิน
